II KK 599/22

Sygn. akt II KK 599/22

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie Ł .P.,

skazanego z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu,

w Izbie Karnej, w dniu 11 stycznia 2023 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 7 lipca 2022 r., sygn. akt II AKa 144/22,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach

z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt II K 46/21,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji obrońcy skazanego z dnia 21 września 2022 r. sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 7 lipca 2022 r., sygn. akt II AKa 144/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt II K 46/21. W przekonaniu obrońcy skazanego przemawia za tym waga podniesionych zarzutów, w szczególności potencjalna możliwość zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej oraz fakt, że wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku mogłoby doprowadzić do powstania nieodwracalnych skutków dla skazanego, który wcześnie nie był karany i nie przebywał w zakładzie karnym.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778).

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Nie za zatem znaczenia fakt podnoszenia w niej wystąpienia jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, ani wcześniejsza niekaralność skazanego, który wobec tego po raz pierwszy będzie odbywał karę pozbawienia wolności, co zresztą nie jest niczym szczególnym, lecz stanowi normalną konsekwencję wykonania prawomocnego wyroku skazującego na karę, o której mowa w art. 32 pkt 3 k.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.