II KK 58/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
Dnia 4 marca 2025 r.
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie C.W. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt VIII AKa 88/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 grudnia
2023 r., sygn. akt VIII K 348/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego utrzymującego w mocy wyrok
Sądu I instancji, którym skazano C.W. na karę 6 lat pozbawienia wolności,
podniesiono zarzut wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1
pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady Sądu I instancji. W konkluzji zawarto
wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.).
II KK 58/25
2
Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być
uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia, przed
rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej wyjątkowo
dolegliwe skutki. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i
charakter postawionych zarzutów kasacyjnych i ich widoczną już prima facie
zasadność oraz w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia
wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem
kasacji, zwłaszcza w zakresie kary, spowodowałoby dla skazanego poważne i
nieodwracalne następstwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 24
stycznia 2023 r., III KK 645/22, LEX nr 3477323; z dnia 25 maja 2023 r., IV KK
105/23, LEX nr 3567070; z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890).
Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k.
nie stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w
żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do
kasacji. Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości
uznanie zarzutów podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne. Sam fakt
podniesienia zarzutu odnoszącego się do wystąpienia kwalifikowanej wady prawnej
nie oznacza jeszcze sam w sobie podstawy do wstrzymania wykonania
zaskarżonego wyroku. W odniesieniu do zarzutu podnoszącego wystąpienie
uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. trzeba wskazać, że dla uwzględnienia wniosku
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji (konkretnego zarzutu) musiałoby mieć charakter
oczywistości. W niniejszej sprawie kwestia ewentualnego wystąpienia
bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. wymaga
przeprowadzenia gruntownej analizy nie tylko akt sprawy, ale także pogłębionych
rozważań prawnych i faktycznych w zakresie zarzucanej niewłaściwej obsady Sądu
pierwszej instancji. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesienia kasacji,
Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania
nadzwyczajnej instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
II KK 58/25
3
r.g.
