POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie S. Z.

oskarżonego z art. 148§1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2024r.

wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie od udziału w sprawie SSN M. B.

na podstawie art. 41§1 k.p.k. i art. 42§1 k.p.k.

postanowił:

wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego M. B. od udziału w sprawie S. Z., prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 564/23.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego S. Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2023r. (sygn. akt II AKa 262/21), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 17 maja 2021r., sygn. akt II K 91/20.

W dniu 13 lutego 2024r., obrońca oskarżonego złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w przedmiotowej sprawie sędzi M. B. (wcześniej, od udziału w niniejszej sprawie wyłączony został sędzia R. W.– przy czym w jego przypadku wniosek o jego wyłączenie opierał się na identycznych podstawach co obecnie rozpatrywany).

Uzasadniając wniosek obrońca odwołał się przede wszystkim do okoliczności związanych z powołaniem wskazanej Sędzi do orzekania w Sądzie Najwyższym w następstwie rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3).

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Złożony przez obrońcę wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy zawisłej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 564/23 sędziego SN M.B. jest zasadny.

Rozważania w niniejszej sprawie w istocie ograniczyć należy do stwierdzenia, że zgodnie z pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018r., poz. 3)”.

Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021r., sygn. akt I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).

Wyżej wskazana okoliczność czyni koniecznym uznanie za zasadny złożony przez obrońcę wniosek, gdyż postępowanie prowadzone przez sąd w takim składzie byłoby obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w wyżej wskazanej uchwale, jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439§1 pkt 2 k.p.k. Z oczywistych względów do takich sytuacji dopuszczać nie można.

Wskazane okoliczności jednoznacznie przemawiają zatem za uwzględnieniem wniosku.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[PGW]

[ał]

‎