II KK 5/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-03-04

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 5/21
Data orzeczenia2021-03-04
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Marek Motuk, SSN Marek Motuk (przewodniczący), SSN Marek Motuk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 5/21

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie D. S. i in.

skazanego z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

w dniu 4 marca 2021 r.

na posiedzeniu bez udziału stron

wniosków obrońców skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…),

częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 2 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…)

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Obrońcy D. S. w kasacjach od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…) – wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu złożonych wniosków obrońcy powołali się na zasadność sformułowanych zarzutów kasacyjnych, podnosząc jednocześnie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia pociągnie za sobą nieodwracalne, negatywne skutki dla skazanego ze względu na zły stan jego zdrowia psychicznego i somatycznego, który może ulec znacznemu pogorszeniu w przypadku umieszczenia go w zakładzie karnym, szczególnie w sytuacji epidemii wirusa SARS-CoV-2, a także z uwagi na konieczność leczenia w  warunkach wolnościowych. Obrońcy swoje stanowisko oparli m.in. na sporządzonym przez lekarza psychiatrę zaświadczeniu (opinii) o stanie zdrowia D. S., opisie badania rezonansem magnetycznym, skierowaniu do szpitala oraz zaświadczeniu o stanie zdrowia skazanego, wydanym przez specjalistę chorób wewnętrznych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wnioski nie zasługują na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, określona w przepisie art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 9 § 1 k.k.w. zasady wszczynania postępowania wykonawczego bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że zastosowanie tego mechanizmu winno być uwarunkowane zaistnieniem szczególnych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. W tym aspekcie przede wszystkim należy mieć na uwadze rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną, już na etapie wstępnego badania sprawy, zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Pozwala to wówczas – wyjątkowo – odstąpić od respektowania domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18; z dnia 15 marca 2017 r., II KK 53/17).

Odnosząc się do powyższych uwag, stwierdzić należy, że wstępna kontrola wniesionych kasacji nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionych zarzutów kasacyjnych za oczywiście zasadne, a tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia któregokolwiek z tych środków zaskarżenia. Stanowiska skarżących nie podzielił również prokurator, na którym ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym przypadku rażącego i oczywistego naruszenia prawa. W tym zatem aspekcie wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zawierały podstaw do ich uwzględnienia.

Podniesione i udokumentowane przez obrońców problemy ze zdrowiem psychicznym i somatycznym skazanego, nie stanowią przesłanki wskazującej na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacjami orzeczenia, albowiem tego rodzaju okoliczności nie są przydatne do oceny zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych. Występujące po stronie skazanego problemy zdrowotne mogą być natomiast podstawą stosownych wniosków składanych w postępowaniu wykonawczym, w szczególności na podstawie art. 150 § 1 i 2 k.k.w., art. 151 § 1 k.k.w. i art. 153 § 1 i 2 k.k.w.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)