II KK 491/22

Sygn. akt II KK 491/22

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kapiński

w sprawie A. F. (uprzednio J.),

skazanej za czyn z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 30 listopada 2022 r.,

kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanej,

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie,

z dnia 16 marca 2022 roku, sygn. akt II AKa 473/21,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie,

z dnia 6 czerwca 2021 roku, sygn. akt V K 126/17,

na podstawie art. 531§1 k.p.k. w zw. z art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 523§2 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację obrońcy skazanej bez rozpoznania,

2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć skazaną.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2021 roku sygn. akt V K 126/17 skazał A. F. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody.

Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2022 roku sygn. akt II AKa 473/21, po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońcę skazanej i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, zmienił zaskarżony wyrok w zakresie przyjętego okresu popełnionego czynu, w pozostałym zakresie zaś zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od powyższego wyroku wniosła obrońca skazanej, zarzucając rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku tj. obrazę przepisów art. 433§2 k.p.k., art. 457§3 k.p.k. i art. 424§1 pkt 1 i 2 k.p.k., polegające na nierozpoznaniu zarzutów apelacji lub rozpoznaniu w sposób odbiegający od wymogu prawidłowej i rzetelnej ich oceny oraz niepełnym uzasadnieniu wyroku.

Odpowiedź na kasację wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Praga Południe wnosząc o uznanie kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy i pozostawienie jej bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanej okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy.

Zgodnie bowiem z treścią art. 523§2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenia przewidziane w tym paragrafie nie dotyczą kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w wypadku określonym w art. 521 (Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie).

W niniejszej sprawie A. F. została skazana wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 6 czerwca 2021 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata. Sąd Apelacyjny w Warszawie w zakresie orzeczonej kary wyrok utrzymał w mocy. Obrońca skazanej we wniesionej na korzyść kasacji nie podnosi uchybień wymienionych w art. 439§1 k.p.k., zatem w przedmiotowej sprawie nie występuje żadna z podstaw określona w art. 523§4 k.p.k. uzasadniająca merytoryczne rozpoznanie kasacji w sprawie w której wobec skazanej orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy pozostawił kasację obrońcy skazanej bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637§1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.

l.n