II KK 477/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2025 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie A. J. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt IX Ka 107/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie
z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt V K 1309/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Kasację od w/w wyroku Sądu odwoławczego wniosła obrońca skazanego,
która zarzuciła rażące naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego, co miało
wpływ na treść zaskarżonego wyroku. W konkluzji skargi zawarto wniosek o
wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentując, że jego niezwłoczne wykonanie
mogłoby spowodować dla oskarżonego nieodwracalne skutki. W ocenie obrońcy,
wstrzymanie wykonania wyroku jest uzasadnione „ze względu na to, że
podniesione zarzuty winny doprowadzić do uwzględnienia kasacji, przynajmniej
istnieje wysokie prawdopodobieństwo takiego rozstrzygnięcia, a wykonanie kary na
tym etapie mogło by doprowadzić do niepowetowanej szkody, bowiem Skazany,
uprzednio nie karany, mierzy się z poważnymi problemami zdrowotnymi, zaś z
II KK 477/25
2
zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia 23 maja 2025 r. wynika, że nie powinien
odbywać kary pozbawienia wolności uwagi na zagrożenie życia i zdrowia”.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu.
Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie Sądu Najwyższego, instytucja
wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter
wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność
wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy niezależnie od
przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej już wcześniej można
stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź
też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności
powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą
wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Innymi słowy, ze względu
na wagę podniesionych zarzutów, uwzględnienie wniosku o wstrzymanie
wykonania prawomocnego wyroku może mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie,
niemal zbliżone do pewności, prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego
wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 maja 2023 r., IV KK
105/23, LEX nr 3567070; z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890; z
dnia 30 stycznia 2014 r., II KK 361/13, LEX nr 1427396).
A zatem, powołanie się na treść zarzutów przez autora kasacji nie może być
uznane za wystarczające w tym przypadku – nie mogą one bowiem automatycznie
przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka skazany nie powinien ponieść w ogóle
kary, bądź z dużą dozą prawdopodobieństwa zaskarżony wyrok zostanie uchylony.
Jakkolwiek nie można tego wykluczyć, to jednak brak możliwości uznania na tym
etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że zarzuty
podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej, że
powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. Przedmiotem
rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w
II KK 477/25
3
trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może
być przecież całościowa ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji
zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie merytorycznego
rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Jest rzeczą oczywistą, że
wszystkie zarzuty podniesione w kasacji wymagają merytorycznej i pogłębionej
analizy skargi. Jednocześnie w niniejszej sprawie nie wykazano szczególnych
okoliczności mogących przemawiać za wstrzymaniem wykonania w/w orzeczenia.
Sąd Najwyższy nie neguje trudnej sytuacji osobistej skazanego, związanej
także z jego dolegliwościami zdrowotnymi. Jednakże okoliczności te mogą być
wzięte pod uwagę w razie skorzystania przez niego z instytucji prawa karnego
wykonawczego. Innymi słowy, tego rodzaju sytuacja może być ewentualnie
podstawą do ubiegania się o udzielenie przerwy w jej odbywaniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
