II KK 434/19

Sygn. akt II KK 434/19

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2020 r.,

sprawy M. B. i T. B. skazanych z 586 k.s.h.
‎z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanych
‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 17 lipca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…)
‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego

w W.
‎z dnia 4 marca 2019 r., sygn. akt III K (…),

oddala kasacje jako oczywiście bezzasadne, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanych po 1/2 części każdego z nich.

UZASADNIENIE

Kasacje obrońców M. B. i T. B. są oczywiście bezzasadne, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.

Przed wykazaniem powodów takiej ich oceny, należy zauważyć, iż charakter orzeczonych w niniejszej sprawie prawomocnie kar spowodował, że mają zastosowanie ustawowe ograniczenia we wnoszeniu kasacji, wskazane w przepisach § 2 w zw. z § 4 pkt. 1 art. 523 k.p.k.

Obrońcy skazanych, składając kasacje od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 lipca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zarzucili mu uchybienie, stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., i polegającą na obrazie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., tj. z uwagi na wydanie wyroku skazującego za inny czyn niż zarzucony aktem oskarżenia.

W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja przedstawiona w obu kasacjach na poparcie w/w zarzutu nie wskazuje na zaistnienie uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą. Trzeba podkreślić, że identyczny zarzut stawiany był już w apelacjach obrońców skazanych i był przedmiotem rozpoznania Sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy w pełni akceptując, prezentowaną w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w W., ocenę tego zarzutu, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia, i w tym zakresie odsyła do lektury tego uzasadnienia (por. strona 4 tego dokumentu).

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu