II KK 429/22

Sygn. akt II KK 429/22

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Kołodziejski

w sprawie M. P.

skazanego z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 28 października 2022 r.,

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie

z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IX Ka 826/20

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie

z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt V K 707/19,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie wyrokiem z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt V K 707/19 uznał M. P. za winnego popełnienia czterech przestępstw z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i wymierzył mu karę łączną 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym (k. 2378-2382).

Od wskazanego orzeczenia apelację wywiódł m.in. oskarżyciel publiczny zaskarżając rzeczony wyrok w całości na niekorzyść skazanego (k. 2418-2421) oraz obrońca z wyboru M. P. zaskarżając wyrok w całości na korzyść swojego klienta (k. 2472-2483).

W wyniku rozpoznania wniesionych apelacji, Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IX Ka 826/20 zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uzupełnił opis czynów przypisanych M. P. o stwierdzenie, iż wszystkie działania wchodzące w skład przypisanych mu czynów ciągłych zostały podjęte w krótkich odstępach czasu. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy (k. 2701).

Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego datowana na 2 lutego 2022 r., w której zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego. Skarżący podnosząc zarzuty kasacyjne, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 października 2021 r. sygn. akt IX Ka 826/20 i poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 17 lipca 2020 r. sygn. akt V K 707/19 i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W treści uzasadnienia kasacji obrońca skazanego w żadnym miejscu nie wskazuje, jak również nie motywuje powodów, dla których należy uznać za zasadny złożony przez niego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Odpowiedź na kasację obrońcy skazanego złożył prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie wnosząc o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Oskarżyciel publiczny nie odniósł się do wniosku obrońcy skazanego dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od jej rozstrzygnięcia.

Ustawodawca w art. 532 k.p.k. nie wskazał przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, niemniej jednak nie budzi żadnych wątpliwości, że rozwiązanie zawarte w wyżej wymienionym przepisie winno mieć charakter wyjątkowy, albowiem stanowi ono odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności wyroków (vide art. 9 § 3 k.k.w.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym zastosowanie wskazanej instytucji wymaga kumulatywnego zmaterializowania się dwóch warunków. Pierwszym z nich jest wystąpienie oczywistej zasadności zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku odwoławczym. Z kolei drugim będzie wykazanie przez wnioskodawcę, iż dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (zob. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890; postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2022 r., III KK 495/21, LEX nr 3290355; postanowienie SN z dnia 10 lutego 2022 r., IV KK 664/21, LEX nr 3348351; postanowienie SN z dnia 18 listopada 2021 r., III KK 391/21, LEX nr 3330806). Dopiero łączne spełnienie wskazanych warunków daje asumpt do rozważenia zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Podniesione przez wnioskodawcę argumenty zawarte w kasacji nie pozwalają na dostrzeżenie ewidentnej, niejako „rzucającej się w oczy” wadliwości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Warszawie, co potwierdza również stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie zawarte w odpowiedzi na kasację obrońcy. Ponadto, drugi ze wskazanych warunków koniecznych do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie został spełniony, albowiem obrońca skazanego w żadnym miejscu złożonego pisma procesowego nie wskazuje na istnienie chociażby potencjalnych okoliczności poniesienia przez skazanego wyjątkowo dolegliwych czy nieodwracalnych skutków wynikających z wykonywania prawomocnego wyroku. W przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie popełniono żadnego uzasadnienia, które mogłoby dać jakąkolwiek szansę na przekonanie Sądu Najwyższego o słuszności stanowiska obrońcy. Sam fakt złożenia kasacji i zawarcia w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie stanowi podstawy do przełamania reguły natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków, a tym samym do zastosowania tej nadzwyczajnej instytucji, albowiem wnioskodawca powinien wykazać istnienie wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji, z uwagi na charakter podniesionych zarzutów.

Na obecnym etapie postępowania nie można przesądzać o treści przyszłego rozstrzygnięcia co do wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Analiza podstaw oraz motywacji kasacji, dokonywana jest bowiem w ograniczonym zakresie – limitowanym jedynie przedmiotem postępowania dotyczącym rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Dokonana analiza nie wskazała na to, aby zaistniała sytuacja umożliwiająca zastosowanie art. 532 § 1 k.p.k. Podkreślenia wymaga, że aktualna ocena w żadnej mierze nie determinuje ani jakkolwiek nie określa ostatecznej oceny kasacji, która będzie przedmiotem rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu po szczegółowym zbadaniu materiałów sprawy. Merytoryczne rozpoznanie wywiedzionej kasacji nastąpi na rozprawie, wyznaczonej zgodnie z kolejnością wpływu.

Reasumując, należało stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt IX Ka 826/20 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt V K 707/19.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[as]