II KK 423/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 czerwca 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie Z. S.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 czerwca 2025 r.,
wniosku skazanego
o wyłączenie od udziału w sprawie kasacyjnej Sądu Najwyższego o sygnaturze akt
II KK 423/23 sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego
od udziału w sprawie II KK 423/23.
UZASADNIENIE
W dniu 23 czerwca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek
skazanego Z. S. o wyłączenie od udziału w sprawie kasacyjnej zarejestrowanej pod
sygnaturą II KK 423/23 wyznaczonego do jej rozpoznania sędziego Sądu
Najwyższego Pawła Kołodziejskiego. Skazany, odwołując się do wcześniejszych
orzeczeń Sądu Najwyższego o wyłączeniu od udziału w omawianej sprawie innych
sędziów Sądu Najwyższego wskazał, że powołanie sędziego Pawła
Kołodziejskiego na urząd sędziego Sądu Najwyższego nastąpiło w wyniku
II KK 423/23
2
rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną na mocy
przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, co w świetle orzecznictwa Sądu
Najwyższego i trybunałów europejskich powoduje, że aktualizuje się domniemanie
braku bezstronności tak powołanego sędziego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
bezstronności w danej sprawie. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia
sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora
zachodzą w realiach sprawy takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą
budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego. Złożony przez skazanego
wniosek opiera się na okolicznościach związanych z powołaniem sędziego Pawła
Kołodziejskiego na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa, którą ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Sam
fakt brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu
Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w tym trybie
prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob.
uchwała Sądu Najwyższego w składzie połączonych 3 Izb z dnia 23 stycznia 2020
r., BSA 1-4110-1/20; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP
2/22). Z dotychczasowego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
wynika natomiast, że tego rodzaju wady stwierdzone w postępowaniach
nominacyjnych na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego mają charakter
systemowy i będą brane pod uwagę w podobnych skargach złożonych w
przyszłości do Trybunału (por. wyroki: z dnia 22 lipca 2021 r., nr 43447/19,
Reczkowicz przeciwko Polsce; z dnia 8 listopada 2021 r., nr 49868/19 i 57511/19,
Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce i z dnia 3 lutego 2022 r., nr 1469/20,
Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce).
Bezsporne jest, że okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego
Sądu Najwyższego przez sędziego Pawła Kołodziejskiego, w następstwie brania
II KK 423/23
3
udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r.
prowadziłyby, gdyby rozstrzygał niniejszą sprawę, do naruszenia standardu z art. 6
ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego i także do przyjęcia, że sąd z jego
udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. (podzielić też należy w tej mierze argumenty podnoszone w orzeczeniach
Sądu Najwyższego o wyłączeniu innych sędziów Sądu Najwyższego w tej sprawie).
W następstwie poczynionych uwag należało wyłączyć sędziego Pawła
Kołodziejskiego od działu w sprawie kasacyjnej II KK 423/23.
[J.J.]
[r.g.]
