II KK 420/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 listopada 2025 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie skazanego D.G. i I.K.
po rozpoznaniu
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 17 listopada 2025 r.
wniosków obrońców skazanych
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Warszawa -
Praga w Warszawie
z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI Ka 1056/21,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w
Warszawie
z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt III K 160/20,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wnioski złożone zarówno przez adw. A. Ż. jak i adw. P. B. o wstrzymanie
wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku, nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd
Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego
orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przywołany
II KK 420/25
2
przepis nie wskazuje wprawdzie przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby
wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to jednak trzeba wskazać, że
stanowi on odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której
orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Nie może być zatem
wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania
prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które
jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji
mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w
szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości
wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec
zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia z dnia 22
listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21).
W realiach tej sprawy nie sposób obecnie stwierdzić, że zachodzą podstawy
do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Przeprowadzona na
potrzeby postępowania wywołanego przedmiotowymi wnioskami analiza zarzutów
obu kasacji, wskazujących co do zasady na uchybienie rzetelności
przeprowadzonej kontroli odwoławczej, nie potwierdza istnienia wysokiego
prawdopodobieństwa ich uwzględnienia. Warto przy tym przypomnieć, że
prawdopodobieństwo, o którym wcześniej jest mowa, musiałoby być niemal
zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29
marca 2021 r., IV KK 103/21). Taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała, a
wskazywana przez skarżących możliwość zaistnienia rażących naruszeń prawa,
wymaga pogłębionej analizy na rozprawie kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.
[WB]
[a.ł]
II KK 420/25
3
