II KK 42/20

Sygn. akt II KK 42/20

POSTANOWIENIE

Dnia 15 maja 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie J. G.,

podejrzanego o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 maja 2020 r.,

wniosku obrońcy podejrzanego o wstrzymanie wykonania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, zawartego w kasacji od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 września 2019 r., sygn. akt II Kz (…), utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II K (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

                                                    p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją postanowienia.

UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 września 2019 r., sygn. akt X Kz (…), wobec podejrzanego J. G. umorzono postępowanie karne o czyny z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 190a k.k. z powodu jego niepoczytalności oraz orzeczono środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w „zamkniętym zakładzie psychiatrycznym”.

Wyżej wymienione postanowienie zostało zaskarżone kasacją obrońcy podejrzanego J. G., w której sformułowano również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zastosowania środka zabezpieczającego „do momentu rozstrzygnięcia kasacji, albowiem umieszczenie podejrzanego w szpitalu psychiatrycznym na obecnym etapie postępowania należy uznać jako przedwczesne”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Co prawda z samej treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna zaskarżonego orzeczenia oraz ustalenie, że wykonanie kary lub środka zabezpieczającego przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego lub oskarżonego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego orzeczenia (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., co w okolicznościach tej sprawy musiałoby skutkować wstrzymaniem wykonywania wobec J. G. środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym i związanego w tym leczenia.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.