II KK 407/21

Sygn. akt II KK 407/21

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie B. S.,

skazanego z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 23 lutego 2022 r.
‎wniosku obrońcy z urzędu

o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu,

na podstawie § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
‎3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz.18),

postanowił:

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. A., Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, w tym 23 % VAT, z tytułu sporządzenia i wniesienia kasacji z urzędu.

UZASADNIENIE

Adw. A. A., jako wyznaczony na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. skazanemu w postępowaniu kasacyjnym obrońca z urzędu, wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie sygn. II AKa (...). Postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. o sygn. II KK 407/21, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Jako, że obrońca skazanego nie złożył stosownego wniosku, zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, nie zostało na jego rzecz zasądzone wynagrodzenie. Wobec faktu, że obrońca z urzędu wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku obrony skazanego w postępowaniu kasacyjnym i konwalidował dotychczasowy brak w postaci złożenia wniosku o zasądzenie kosztów tej obrony z jednoczesnym oświadczeniem, że nie zostały one uiszczone w żadnym zakresie (k. 61), wniosek powyższy należało uwzględnić, gdyż znajduje podstawę prawną w treści art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze. Określając wysokość wynagrodzenia kierowano się treścią § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 oraz § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz przepisem § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym należna od Skarbu Państwa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.