II KK 406/20

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-02-24

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 406/20
Data orzeczenia2021-02-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Rafał Malarski, SSN Rafał Malarski (przewodniczący), SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 406/20

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.)

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2021 r.,

w sprawie A. G., R. S., M. N. i T. O.

skazanych z art. 280 § 2 k.k. i in.

wniosków obrońców oraz osobistego wniosku T. O.

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami

wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. II AKa (…)

p os t a n o w i ł;

wniosków nie uwzględnić

UZASADNIENIE

Jakkolwiek art. 532 § 1 k.p.k. nie wskazuje przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to niewątpliwie instytucja ta winna mieć zastosowanie w sytuacjach wyjątkowych, jako że wprowadza odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń wyrażonej w art. 9 k.k.w. W judykaturze ugruntowane jest zapatrywanie, że zastosowanie tego rozwiązania winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego poważne, to jest wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne następstwa.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że autorzy kasacji wprawdzie sformułowali pod adresem Sądu odwoławczego poważne zarzuty naruszenia prawa procesowego, jednak nie zdołali przedstawić argumentów, że wskazane uchybienia niechybnie doprowadzą do wzruszenia zaskarżonego wyroku.

Spośród wielu zarzutów, ze względu na swoją rangę, rzucał się w oczy zarzut niezaliczenia przez Sąd a quo w poczet dowodów materiałów niejawnych oraz niezapoznania się z nimi przez skład orzekający na etapie apelacyjnym. Prokurator, który sporządził pisemną odpowiedź na kasacje, przyznał ten fakt, jednakże podjął próbę przekonania instancji kasacyjnej, że uchybienie to nie mogło wywrzeć istotnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Wyłożone przez oskarżyciela publicznego racje zasługują na wszechstronną analizę. Dopiero po jej przeprowadzeniu – co nastąpi na rozprawie kasacyjnej – wystąpią warunki do ostatecznego rozstrzygnięcia dylematu, czy powinno dojść do uwzględnienia kasacji czy też jej oddalenia.

Zajęcie kategorycznego stanowiska co do zasadności rozważanego zarzutu przy okazji rozpoznawania wniosków o wstrzymanie wykonania orzeczenia byłoby zdecydowanie przedwczesne.

W tej sytuacji, nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić: skoro perspektywa rozstrzygnięcia kasatoryjnego nie jawi się wcale jako oczywista, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)