II KK 36/22

Sygn. akt II KK 36/22

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 lutego 2022 r.,

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

sprawy R. D.,

skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z 279 § 1 k.k. i in.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 17 września 2021 r., sygn. akt IX Ka […],

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P.

z dnia 18 września 2020 r, sygn. akt II K […],

p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 18 września 2020 r. (sygn. akt II K (…)) R. D. został uznany za winnego czynów z art. 193 k.k., z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 września 2021 r. (sygn. akt IX Ka (…)) wyrok Sądu I instancji został zmieniony przez dokonanie modyfikacji zarówno w opisie czynów przypisanych, jak ich kwalifikacji, w rezultacie czego orzeczono karę łączną w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Od powyższego prawomocnego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu „rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na jego treść, a mianowicie obrazę art. 6 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2a k.p.k. przez naruszenia prawa do obrony, w postaci przeprowadzenia rozprawy odwoławczej pod nieobecność oskarżonego i to pomimo okoliczności, że jego niestawiennictwo zostało usprawiedliwione zaświadczeniem wydanym przez lekarza sądowego, a obrońca złożył wniosek o odroczenie rozprawy. Tym samym oskarżony pozbawiony został prawa do czynnego udziału w rozprawie odwoławczej, w tym do osobistego zwalczania zarzutów oskarżenia. Powyższe uchybienie bez wątpienia miało więc wpływ na treść orzeczenia.”

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. w postępowaniu odwoławczym.

Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy orzekł co następuje.

Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.

Skarżący ma rację, gdy pisze o relacji rozwiązania z art. 117 § 2 k.p.k. oraz z art. 450 § 3 k.p.k. Nie wspomina jednak o przepisie art. 117 § 3a k.p.k., który w sprawie był podstawą procedowania Sądu II instancji. Nie jest faktycznie wykluczone, że skorzystanie z rozwiązania zawartego w tym przepisie w konkretnym przypadku może doprowadzić do naruszenia prawa do obrony.

Jednak by tak się stało, to skarżący w kasacji musi wykazać, że in concreto przeprowadzenie rozprawy odwoławczej pod nieobecność podsądnego, lecz przy udziale jego obrońcy wciąż nie zapewniało mu gwarantowanego konstytucyjnie prawa do obrony, stanowiąc rażące naruszenie procedury, mające istotny wpływ na treść orzeczenia. W kasacji oprócz teoretycznych rozważań w przedmiocie art. 117 § 2 k.p.k. brak jest wykazania i uzasadnienia wymaganych przez art. 523 § 1 k.p.k. zarzutów.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.