II KK 343/19

Sygn. akt II KK 343/19

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie K. G.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2020r.

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 11 grudnia 2017r., sygn. akt III K (…), zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 marca 2019r., sygn. akt VI Ka (…)

na podstawie art. 532§3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Kolejny już wniosek obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia opiera się na tożsamej co uprzednio argumentacji wskazującej na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionych w kasacji zarzutów oraz nieodwracalności negatywnych skutków kary w razie jej wykonania. Obrońca wskazał w nim, że okolicznościami przemawiającymi za uwzględnieniem wniosku są ponadto sytuacja rodzinna i osobista skazanego oraz jego problemy zdrowotne. Jak podał autor wniosku, skazany jest jedynym żywicielem rodziny, a na jego utrzymaniu pozostaje konkubina oraz małoletnie dziecko z poprzedniego związku. Konkubina skazanego jest obecnie zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku, w związku z czym skazany pomaga w utrzymaniu również jej dzieci. W ocenie obrońcy, w przypadku dalszego przebywania w zakładzie karnym, sytuacja rodzinna skazanego ulegnie znacznemu pogorszeniu. Jednocześnie skazany cierpi na szereg dolegliwości zdrowotnych, w tym zaburzenia depresyjne nawracające, w związku z czym pozostaje pod opieką lekarską.

W pierwszej kolejności powtórzyć należy, że na obecnym etapie postępowania, zarzutów podniesionych w kasacji nie można potraktować jako oczywiście zasadnych, o czym świadczy chociażby fakt skierowania sprawy do rozpoznania na rozprawie, jak też, na co zwrócono już uwagę w treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2019r., na mocy którego nie uwzględniono pierwszego złożonego w sprawie wniosku obrońcy w przedmiocie wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku wobec skazanego K. G. , fakt wniesienia przez prokuratora w odpowiedzi na kasację o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Wskazana w aktualnym wniosku argumentacja stanowi wyłącznie powielenie zarzutów kasacyjnych, przez co nie daje żadnych podstaw do dokonania przez Sąd Najwyższy odmiennej oceny w powyższym zakresie.

Odniesienie się zaś do argumentu obrońcy dotyczącego nieodwracalnych skutków dla skazanego, jakie mogłoby spowodować wykonanie zaskarżonego wyroku jest o tyle utrudnione, że obrońca nie wskazał jakie miałyby to być skutki oraz nie wykazał, w jaki sposób skutki te wiązałyby się z dostrzegalnym i nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego. Twierdzenie, że na skutek postępowania kasacyjnego zapadłe w sprawie wyroki sądów obu instancji zostaną uchylone jest przedwczesne, podobnie jak formułowanie założeń dotyczących skutków w zakresie ewentualnego uniewinnienia skazanego od niektórych czynów, co miałoby mieć przełożenie na wymiar orzeczonej kary łącznej.

Z kolei podniesione przez obrońcę okoliczności dotyczące sytuacji życiowej skazanego, w tym problemów na tle zdrowotnym, winny przede wszystkim zostać przedstawione w postępowaniu wykonawczym – w sprawie o odroczenie lub przerwę w odbywaniu kary.

Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek, nie zasługiwał na uwzględnienie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.