II KK 341/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 sierpnia 2026 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie R. A.
skazanego za przestępstwo z art. 148§1 k.k.
na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2026r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13
sierpnia 2024r., sygn. akt XVIII K 20/24, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2025r., sygn. akt II AKa 596/24
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie,
że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe
jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie
nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową
argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności
podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie
jej wykonania.
II KK 341/26
2
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera.
Obrońca, poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia,
w żaden sposób go nie uzasadnił.
W realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem wniosku przemawiać
mogłaby ranga podniesionego zarzutu, w którym zwrócono uwagę na wystąpienie
w sprawie uchybienia o charakterze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art.
439§1 pkt 2 k.p.k., które miało polegać na tym, że „Sąd I instancji był nienależycie
obsadzony, ewentualnie że w wydaniu wyroku brał udział członek składu, który nie
był obecny na całej rozprawie (…), a uchybienia tego Sąd Apelacyjny nie dostrzegł i
nie wyeliminował z urzędu, mimo obowiązku wynikającego z art. 439§1 pkt 2 k.p.k.”.
Podkreślenia w tym miejscu jednak wymaga, że przedmiotem rozważań
związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art.
532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i
zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Odnosząc się do postawionego
zarzutu związanego z wystąpieniem w sprawie uchybienia o charakterze
bezwzględnej przesłanki odwoławczej, zauważenia wymaga, że koniecznym będzie
poczynienie w tej przestrzeni określonych, nowych ustaleń. Właściwym forum dla
ich czynienia wydaje się, w okolicznościach niniejszej sprawy, rozprawa kasacyjna
przeprowadzona przez skład sądu właściwy do dokonania tej czynności.
Wskazać ponadto należy, że pozostałe postawione w kasacji zarzuty nie
mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na
naruszenie przepisów prawa procesowego. Nie przesądzając kierunku przyszłego
rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby
twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo
uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi
na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie
kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może
obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można
zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał
na uwzględnienie.
II KK 341/26
3
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
