II KK 336/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 8 października 2025 r.
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie P.G.
skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 8 października 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 6 marca 2025 r., sygn. akt II Ka 130/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Hrubieszowie z dnia 18
października 2023 r., sygn. akt II K 269/23,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na wstępie przypomnieć należy, że unormowana w art. 532 § 1 k.p.k.
instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma
charakter wyjątkowy. Zasadą jest bowiem bezzwłoczne, a więc zaraz po
uprawomocnieniu się wyroku, wszczęcie postępowania wykonawczego. Aby od tej
zasady wyjątkowo odstąpić, stwierdzić należy istnienie szczególnych okoliczności
sprawiających, że wykonanie orzeczenia pociągnie za sobą dolegliwe i w zasadzie
nieodwracalne skutki. Jednocześnie w kasacji powinna być przedstawiona
II KK 336/25
2
argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w
niej zarzuty uznane zostaną za zasadne.
Nie wypowiadając się wiążąco co do zasadności zarzutów kasacji
wywiedzionej na korzyść skazanego stwierdzić należy, że nie jest ono
ponadprzeciętnie duże. Nie zachodzą ponadto inne szczególne okoliczności
przemawiające na tym etapie postępowania za wstrzymaniem wykonania
orzeczenia, które, biorąc pod uwagę treść zarzutów kasacyjnych, skłaniałyby do
uwzględnienia wniosku obrońcy.
Uzasadniając zawarty w kasacji przedmiotowy wniosek autor kasacji wskazał
na okoliczności, które mogą stać się podstawą odroczenia wykonania kary
pozbawienia wolności albo przerwy w karze (stan zdrowia psychicznego
skazanego), ale nie są brane przez Sąd Najwyższy pod uwagę, gdy ten rozstrzyga
wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W instytucji określonej w art. 532
k.p.k. bada się bowiem wyłącznie okoliczności, które mają związek z toczącym się
postępowaniem karnym inicjowanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, w celu
zapobieżenia niebezpieczeństwu poniesienia przez skazanego dolegliwości
wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec
zasadności wniesionej kasacji, a nie chodzi o odroczenie wykonania kary z uwagi
na trudne położenie, w jakim znalazł się skazany (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 24 maja 2022 r., I KK 113/22).
Niekorzystne konsekwencje dla sytuacji zdrowotnej skazanego związane z
wykonaniem kary pozbawienia wolności, o ile prawdopodobieństwo ich wystąpienia
zostałoby należycie udokumentowane, mogłyby być wzięte pod uwagę w razie
ubiegania się przez niego o zastosowanie instytucji prawa karnego wykonawczego,
ale nie przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku w trybie art.
532 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej.
[WB]
[r.g.]
II KK 336/25
3
