Sąd Najwyższy

II KK 322/25

wyrok SN z dnia 2025-11-04

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 322/25
Data orzeczenia2025-11-04
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Igor Zgoliński, SSN Adam Roch, SSN Paweł Kołodziejski, SSN Igor Zgoliński (przewodniczący), SSN Paweł Kołodziejski (sprawozdawca), SSN Paweł Kołodziejski (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KK 322/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 listopada 2025 r. SSN Igor Zgoliński (przewodniczący) SSN Adam Roch SSN Paweł Kołodziejski (sprawozdawca) w sprawie K.G. skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 4 listopada 2025 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego – na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II K 1853/23 uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania. Paweł Kołodziejski Igor Zgoliński Adam Roch UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Radomiu wyrokiem nakazowym z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II K 1853/23, uznał K.G. za winnego tego, że w dniu 14 lipca 2023 r. w R., II KK 322/25 2 województwo […], w ruchu lądowym na drodze publicznej, znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,55 mg/dm³ i 0,56 mg/dm³ kierował samochodem marki F. o nr rejestracyjnym (…), tj. popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzył mu karę 300 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł (pkt I). Ponadto orzekł wobec ww. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat (pkt II), zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy (pkt IV) oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł (pkt III). Wyrok zawierał również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu (pkt V). Wobec braku wniesienia sprzeciwu przez strony, wyrok nakazowy uprawomocnił się 7 października 2023 r. W dniu 16 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego, który wymieniony wyżej wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Radomiu zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze, na korzyść skazanego K.G., zarzucając mu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego K.G. w postępowaniu nakazowym kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych w kwocie po 10 zł, podczas gdy wskazany przepis dopuszcza orzeczenie wyrokiem nakazowym kary grzywny w maksymalnej wysokości do 200 stawek dziennych”. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Radomiu w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron, tj. w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. Nie budzi wątpliwości, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem art. 502 § 1 k.p.k., który stanowi, że „[w]yrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do II KK 322/25 3 200 000 złotych”. Sąd Rejonowy w Radomiu wymierzył bowiem K.G. za przypisany mu występek z art. 178a § 1 k.k. karę 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł, a zatem w wymiarze przekraczającym górną granicę sankcji o jakiej mowa we wskazanym przepisie. Jednocześnie nie budzi wątpliwości, że powyższe uchybienie stanowi rażące naruszenie prawa, które ma istotny wpływ na treść wyroku (vide wyrok SN z dnia 18 października 2023 r., III KK 388/23; wyrok SN z dnia 25 lutego 2022 r., III KK 514/21; wyrok SN z dnia 25 stycznia 2022 r., IV KK 639/21). K.G. poniósł bowiem dolegliwość surowszą od tej, która została przewidziana w ustawie, a która zastrzeżona jest dla trybu postępowania nakazowego, w jakim zapadł przecież omawiany wyrok. Z tych też powodów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, albowiem jedynie to rozstrzygnięcie zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 502 § 1 k.p.k. i w tym tylko zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania. Procedując powtórnie, sąd ten wymierzy karę sprawcy przestępstwa zgodnie z przepisami prawa, mając na uwadze kierunek wniesionej w sprawie kasacji. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Paweł Kołodziejski [WB] [a.ł] Igor Zgoliński Adam Roch

Zapytaj AI o to orzeczenie