II KK 295/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
Dnia 29 lipca 2025 r.
w sprawie J. M.
skazanego z art. 56 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu
narkomanii
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt X Ka 870/23
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 27 kwietnia
2023 r., sygn. akt II K 731/16,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 30 czerwca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy
skazanego J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 maja 2024
r., sygn. akt X Ka 870/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w
Pruszkowie z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 731/16 wraz z wnioskiem o
wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Wniesienie kasacji nie ma ex
lege wpływu na wykonanie zaskarżonego nią prawomocnego orzeczenia. Podlega
ono wykonaniu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. W orzecznictwie
Sądu Najwyższego wypracowano pogląd, że wstrzymanie wykonania
zaskarżonego wyroku powinno nastąpić wówczas, gdy jego wykonanie
II KK 295/25
2
powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty. W wypadku wyroku
skazującego chodzi o zapobieżenie sytuacji, w której istnieje realne
niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z
wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść. Dlatego konieczna
jest ocena stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji przez pryzmat
zarzutów kasacyjnych. Już wstępna ich ocena może wskazywać na znaczne
prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Wniosek o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego wyroku, a także innego orzeczenia, powinien zawierać uzasadnienie,
w którym należy wykazać, że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa
uwzględnienia kasacji z uwagi na charakter postawionych zarzutów. Wstrzymanie
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może
nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego
wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności
zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie wspomnianej instytucji jest
odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku.
Powodem wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia w trybie art. 532 § 1
k.p.k. nie może być tylko dolegliwość dla skazanego związana z koniecznością
odbywania określonej kary, czy stosowania środka karnego (por. J. Matras,
Komentarz do art. 532 Kodeksu postępowania karnego, System Informacji Prawnej
Lex Omega 2019).
Analizując wniesioną na rzecz skazanego kasację w kontekście wymogów
dotyczących możliwości zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonego nią
orzeczenia, nie można uznać, że zostały one spełnione. Obrońca skazanego nie
podniósł bowiem jakichkolwiek argumentów, które wskazywałyby na zasadność
zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba
stwierdzić, że zawarta w nadzwyczajnym środku zaskarżenia argumentacja nie jest
tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc oczywistej wadliwości
kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego.
Z tych to względów orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
II KK 295/25
3
[a.ł]
