II KK 293/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 września 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie K. M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 17 września 2025 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego
w Zamościu z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II Ka 655/22, zmieniającego wyrok
Sądu Rejonowego w Krasnymstawie z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K
733/20
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może
wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego
wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje wprawdzie
przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego
orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych,
wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych
orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w.
Przypomnieć należy, że prawomocne wyroki sądowe korzystają z
domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W
orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie
II KK 293/25
2
instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi
i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że
wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt
poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (zob. postanowienie SN z dnia
18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, OSNwSK 2003, poz. 2465; postanowienie SN z
dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Może to nastąpić tylko
wówczas, gdy już pobieżna analiza złożonego nadzwyczajnego środka
odwoławczego wskazuje na jego zasadność. Wyjątkowy charakter instytucji kasacji
i związane z tym procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532
§ 1 k.p.k. skutkować muszą przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia
może nastąpić jedynie wtedy, gdy zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal
pewna. Tylko taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego
wykonania prawomocnych orzeczeń.
Obrońca K. M. wniosek o wstrzymanie umotywował zaistnieniem dużego
prawdopodobieństwa podzielenia zarzutów kasacyjnych i wobec tego poważnymi
konsekwencjami wykonywania przez skazanego kary pozbawienia wolności. Nie
przesądzając jednak w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności
wniesionej kasacji, brak jest podstaw do stwierdzenia w chwili obecnej, że jej
uwzględnienie jawi się jako nieomal pewne, a wykonywanie kary może prowadzić
do wyjątkowo dolegliwych lub wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego (por.
postanowienie SN z dnia 11 kwietnia 2023 r., III KK 19/23, LEX nr 3516558).
Dostrzec wszak należy, że wyeksponowane w kasacji obrońcy zarzuty odnoszą się
przede wszystkim do szczegółowych kwestii postępowania dowodowego.
Powoduje to, iż wstępna lektura zarzutów nakazuje stwierdzić, iż wymagają one
rozważenia na dalszym etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy, a przez to
obecnie nie mają charakteru oczywistego. Brak stwierdzenia a priori wysokiego
prawdopodobieństwa podzielenia zarzutów wyeksponowanych w kasacji w istocie
wyklucza skorzystanie z wyjątkowej instytucji wstrzymania wykonania wyroku.
Należy przy tym zaznaczyć, że fakt odbywania prawomocnie orzeczonej kary
pozbawienia wolności z natury rzeczy wiąże się z pogorszeniem sytuacji rodziny
osadzonego, w tym również w sferze majątkowej.
II KK 293/25
3
Wypada jednocześnie zaznaczyć, iż termin rozprawy kasacyjnej został już
zaplanowany na dzień 4 listopada 2025 roku. Wówczas szczegółowej kontroli
poddane zostaną zarzuty podniesione w kasacji obrońcy.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
