POSTANOWIENIE

Dnia 16 października 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Dziergawka

w sprawie R. S.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 października 2024 r.,

na posiedzeniu bez udziału stron,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia

Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2023 r.,

sygn. akt II AKa 329/20, zmieniającego wyrok

Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r.,

sygn. akt XII K 108/13,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

postanowił

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego R. S. w złożonej kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 329/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że „w kasacji wskazano na istnienie już prima facie uzasadnionej bezwzględnej przyczyny odwoławczej oraz analogicznego uchybienia art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., nadto natychmiastowe wykonanie kary na podstawie zaskarżonego orzeczenia pociągnęłoby dla skazanego i jego rodziny zbyt ciężkie skutki”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (zob. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21; postanowienie SN z dnia 19 października 2021 r., V KK 415/21).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Obrońca skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie podniósł takich argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie przedmiotowej kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu odwoławczego.

Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy stwierdził, że w stosunku do skazanego R. S. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 329/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K 108/13.

W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[ms]

‎