II KK 284/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 czerwca 2026 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie W.O. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 lutego 2026 r., sygn. akt IX Ka 1347/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia
19 września 2025 r., sygn. akt V K 202/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego podniesiono zarzuty rażącego
naruszenia przepisów prawa procesowego. W konkluzji skargi zawarto wniosek o
wstrzymanie wykonania orzeczenia, gdyż za jego uwzględnieniem miałoby
przemawiać duże prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na
uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
II KK 284/26
2
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.).
Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być
uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia, przed
rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej wyjątkowo
dolegliwe skutki. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i
charakter postawionych zarzutów kasacyjnych i ich widoczną już prima facie
zasadność oraz w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia
wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem
kasacji, zwłaszcza w zakresie kary, spowodowałoby dla skazanego poważne i
nieodwracalne następstwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 24
stycznia 2023 r., III KK 645/22, LEX nr 3477323; z dnia 25 maja 2023 r., IV KK
105/23, LEX nr 3567070; z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890).
Powołanie się na treść zarzutów przez autora kasacji nie może być uznane
za wystarczające w tym przypadku – nie mogą one bowiem automatycznie
przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka skazany nie powinien ponieść w ogóle
kary, bądź z dużą dozą prawdopodobieństwa zaskarżony wyrok zostanie uchylony.
Jakkolwiek nie można tego wykluczyć, to jednak brak możliwości uznania na tym
etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że zarzuty
podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej, że
powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. Przedmiotem
rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w
trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może
być przecież całościowa ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji
zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie merytorycznego
rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Rozstrzygnięcie wniosku
złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie stanowi swego rodzaju
prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w żaden sposób nie rzutuje
ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do kasacji. Nie oznacza
zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości uznanie zarzutów
podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne. Nie przesądzając zatem
II KK 284/26
3
ostatecznego efektu wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą
wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji z art. 532 § 1
k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
