II KK 262/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 czerwca 2026 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie O.P. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. akt II Ka 715/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 4 czerwca
2025 r., sygn. akt II K 513/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego utrzymującego w mocy wyrok
Sądu I instancji podniesiono m. in. zarzut wystąpienia bezwzględnej podstawy
odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady Sądu II
instancji. W konkluzji zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, a na
jego uzasadnienie podniesiono – „…w świetle wymowy naruszonych przepisów
proceduralnych na horyzoncie całkiem realnie rysuje się szansa uwzględnienia
kasacji, a w związku z tym szansa na uniknięcie dolegliwości wynikających z
wykonania zaskarżonego wyroku”.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi
w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego
II KK 262/26
2
względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.).
Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być
uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia, przed
rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej wyjątkowo
dolegliwe skutki. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i
charakter postawionych zarzutów kasacyjnych i ich widoczną już prima facie
zasadność oraz w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia
wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem
kasacji, zwłaszcza w zakresie kary, spowodowałoby dla skazanego poważne i
nieodwracalne następstwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 24
stycznia 2023 r., III KK 645/22, LEX nr 3477323; z dnia 25 maja 2023 r., IV KK
105/23, LEX nr 3567070; z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890).
Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie
stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w
żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do
kasacji. Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości
uznanie zarzutów podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne. Sam fakt
podniesienia zarzutu odnoszącego się do wystąpienia kwalifikowanej wady prawnej
nie oznacza jeszcze sam w sobie podstawy do wstrzymania wykonania
zaskarżonego wyroku. W odniesieniu do zarzutu podnoszącego wystąpienie
uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. trzeba wskazać, że dla uwzględnienia wniosku
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji (konkretnego zarzutu) musiałoby mieć charakter
oczywistości. W niniejszej sprawie kwestia ewentualnego wystąpienia bezwzględnej
podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. wymaga przeprowadzenia gruntownej
analizy nie tylko akt sprawy, ale także pogłębionych rozważań prawnych i
faktycznych w zakresie zarzucanej niewłaściwej obsady Sądu odwoławczego. Nie
przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy uznał,
II KK 262/26
3
że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji
z art. 532 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
