II KK 253/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-08-30

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 253/19
Data orzeczenia2019-08-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Małgorzata Gierszon, SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący), SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 253/19

POSTANOWIENIE

Dnia 30 sierpnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie T. L.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 30 sierpnia 2019 r.,
wniosku obrońcy z urzędu skazanego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

p o s t a n o w i ł:

zasądzić na rzecz adw. K. P., Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 110 zł i 70 gr (sto dziesięć złoty i siedemdziesiąt groszy), w tym 23% podatku VAT, za czynność podjętą w postępowaniu kasacyjnym jako obrońca z urzędu skazanego T. L..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w W. sygn. akt VI Ka (…) zwolnił adw. M. P. z obowiązku świadczenia obrony z urzędu na rzecz skazanego T. L. i zasądził na jego rzecz wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji dotyczącej tego skazanego w kwocie 442.80 zł. Tym samym postanowieniem Sąd wyznaczył skazanemu nowego obrońcę z urzędu w osobie adw. K. P. (k.55-56 oraz 60 akt kasacyjnych VI Ka (…)). Do czasu wpływu sprawy z kasacją do Sądu Najwyższego – co nastąpiło w dniu 29 lipca 2019 r. – nowo wyznaczona obrońca z urzędu nie podejmowała w sprawie czynności w związku z nałożonym na nią obowiązkiem świadczenia na rzecz skazanego obrony z urzędu. Dowodzi tego analiza akt sprawy niniejszej i brak w tym względzie z jej strony stosownych oświadczeń. W dniu 1 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie w sprawie II KK 253/19, którym oddalił wniesioną przez obrońcę skazanego kasację jako oczywiście bezzasadną.

W dniu 20 sierpnia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął sporządzony przez adw. K. P. wniosek o sporządzenie uzasadnienia owego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 sierpnia 2019 r. oraz o „zasądzenie na jej rzecz jako obrońcy z urzędu w postępowaniu wywołanym złożeniem kasacji kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu w tej instancji, według norm przypisanych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest – co do zasady – słuszny.

Adw. K. P. należy się wynagrodzenie za podjęte przez nią czynności na rzecz skazanego w postępowaniu kasacyjnym – jako wyznaczona jego obrońca z urzędu. Nie obejmują one sporządzenia samej kasacji, jako że tą czynność dokonał poprzedni obrońca z urzędu skazanego, za co otrzymał już wynagrodzenie. Równocześnie sama obrońca w przedmiotowym wniosku nie wskazała, by w czasie, pomiędzy wyznaczeniem jej obrońcą z urzędu skazanego , a wydaniem przez Sąd Najwyższy wspomnianego postanowienia, wykonywała jeszcze inne czynności w związku z tą obroną – poza złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego postanowienia. Nie potwierdza tego także analiza akt w zakresie toczącego się w tym okresie postępowania. W tej sytuacji należało obrońcy zasądzić wynagrodzenie za dokonanie tej wspomnianej czynności. Jego wysokość ustalono stosownie do treści § 18 ust. 1 w zw. z § 17 ust.3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). To te przepisy w zw. z § 1 i § 2 tego rozporządzenia w zw. z art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. stanowiły też podstawę prawną niniejszego postanowienia.

Z tych to względów postanowiono jak wyżej.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)