II KK 246/14

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-12-03

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 246/14
Data orzeczenia2014-12-03
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Waldemar Płóciennik, SSN Michał Laskowski, SSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący), SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 246/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Marta Brylińska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga
w sprawie A. J.
dot. wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 3 grudnia 2014 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W.
z dnia 18 stycznia 2012 r.,,

1. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części objętej punktami

1 i 3 części dyspozytywnej wyroku i w tym zakresie umarza

postępowanie;

2. kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa.

U Z A S A D N I E N I E

Sąd Rejonowy w W. wydał w dniu 18 stycznia 2012 r. wyrok łączny, sygn. III K 18/11, w stosunku do A.J. prawomocnie skazanego 22 jednostkowymi wyrokami. Sąd Rejonowy połączył kary pozbawienia wolności orzeczone 10 poszczególnymi wyrokami i wymierzył A. J. 4 kary łączne pozbawienia wolności.

W punkcie 1 części dyspozytywnej wyroku łącznego Sąd Rejonowy połączył kary orzeczone wyrokami:

1.Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II K 58/04 (wyrok oznaczony w wyroku jako pkt VII), w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności;

2.Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04 (pkt VIII), w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności,

i orzekł karę łączną roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 2 części dyspozytywnej tego wyroku natomiast połączono kary orzeczone wyrokami:

1.Sądu Rejonowego z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. V K 282/06 (pkt IX), w wymiarze roku pozbawienia wolności;

2.Sądu Rejonowego z dnia 13 września 2006 r., sygn. VK 323/06 (pkt XI), w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności,

i orzeczono karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 3 z kolei połączono kary orzeczone wyrokami:

1.Sądu Rejonowego z dnia 24 lipca 2006 r., sygn. V K 453/06, w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2.Sądu Rejonowego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. V K 452/06, w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności.

W punkcie 4 wyroku połączono kary wymierzone w kolejnych pięciu wyrokach i orzeczono karę łączną roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności. W stosunku do pięciu innych wyroków umorzono postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.

Wyrok łączny z dnia 18 stycznia 2012 r. nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 26 stycznia 2012 r.

Kasację od tego wyroku na korzyść A. J. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w zakresie orzeczeń zawartych w punktach 1 i 3 części dyspozytywnej i zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej skazania A. J. prawomocnymi wyrokami jednostkowymi Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II K 58/04, z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04 oraz z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. V K 452/06, pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem skazania te zostały już wcześniej objęte prawomocnymi wyrokami łącznymi Sądu Rejonowego: z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. II K 240/04 i z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w punktach 1 i 3 jego części dyspozytywnej i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna i należało uwzględnić zawarty w niej wniosek. Wyrok łączny jest wprawdzie wyrokiem sui generis, nie jest jednak pozbawiony cechy prawomocności i zawarte w nim orzeczenia podlegają ochronie powagi rzeczy osądzonej – res iudicata. Przepis art. 575 § 1 k.p.k. stanowi, że jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego wydania poprzedni wyrok łączny traci moc. Nie oznacza to jednak, że w nowym wyroku łącznym można ponownie dokonywać połączenia tych samych kar orzeczonych w jednostkowych wyrokach, które zostały już połączone i objęte karami łącznymi w poprzednim wyroku łącznym. Wymierzenie nowej kary łącznej w nowym wyroku łącznym zasadne jest wówczas, gdy w branym pod uwagę zbiegu realnym przestępstw i w sekwencji wyroków stanowiących podstawę do orzeczenia kary łącznej pojawiają się nowe elementy, których nie brano pod uwagę w poprzednim wyroku łącznym. Jeśli nowe (lub istniejące, ale nieznane) elementy nie zaistnieją, to orzeczenie zawarte w wydanym wcześniej wyroku łącznym jest prawomocne, a późniejszy wyrok łączny obejmujący te same skazania narusza powagę rzeczy osądzonej i jest dotknięty wadą w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

W odniesieniu do skazanego A.J., przed wydaniem wyroku łącznego zaskarżonego kasacją, wydany został przez Sąd Rejonowy w dniu 17 listopada 2004 r., sygn. II K 240/04, wyrok łączny, którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. II K 58/04 oraz Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2004 r., sygn. II K 156/04. Były to te same orzeczenia, które wymieniono w punkcie 1 części dyspozytywnej zaskarżonego kasacją wyroku, oznaczone w tym wyroku jako pkt VII i VIII. Doszło zatem do ponownego orzeczenia kary łącznej obejmującej te same kary pozbawienia wolności, które objęte już były węzłem kary łącznej orzeczonej we wcześniej wydanym wyroku łącznym. W tym przypadku były to przy tym te same dwie kary pozbawienia wolności wymierzone tymi samymi wyrokami jednostkowymi, różnica dotyczyła jedynie wymiaru kary łącznej. W pierwszym wyroku łącznym - Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. II K 240/04, była to kara roku pozbawienia wolności, w drugim wyroku łącznym (zaskarżonym kasacją) kara łączna roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Doszło tym samym do naruszenia powagi rzeczy osądzonej i zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej, a więc do naruszenia art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Nieco inaczej sytuacja kształtuje się w odniesieniu do zawartego w zaskarżonym wyroku orzeczenia z punktu 3 części dyspozytywnej. Wymierzona w tym punkcie kara łączna roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności stanowiła wynik połączenia kar, z których jedna (w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. V K 452/06,) objęta była już karą łączną orzeczoną w wyroku łącznym Sądu Rejonowego z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07. W tym wyroku łącznym Sąd Rejonowy połączył tę karę z inną karą pozbawienia wolności. W zaskarżonym kasacją wyroku łącznym Sąd Rejonowy w W. dokonał połączenia z inną karą jednostkową, przyjmując jako podstawę wymierzenia kary łącznej inny zbieg realny przestępstw, inną sekwencję dwóch wyroków jednostkowych aniżeli we wcześniej wydanym wyroku łącznym. Podstawę orzekania stanowiły jednak w tym wypadku te same wyroki jednostkowe, które brane były pod uwagę przez Sąd Rejonowy wydający wyrok łączny z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. II K 368/07.

Innymi słowy, w punkcie 3 części dyspozytywnej zaskarżonego kasacją wyroku łącznego, Sąd Rejonowy w W. dokonał połączenia kar i orzekł karą łączną na podstawie tych samych wyroków, które stanowiły już przedmiot rozstrzygnięcia w wyroku łącznym Sądu Rejonowego, tyle tylko, że dokonał innego wyboru spośród tych samych kar, które mogły podlegać połączeniu. Takie orzeczenie także naruszyło powagę rzeczy osądzonej, stanowiąc obrazę art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. W tej sytuacji nie można było bowiem uznać, aby w omawianym zakresie zaistniała przesłanka do wydania nowego wyroku łącznego. Tym samym wskazane wcześniejsze wyroki łączne nie utraciły swej mocy, a naruszające powagę rzeczy osądzonej części zaskarżonego kasacją wyroku łącznego należało wyeliminować z obrotu prawnego.

Z powyższych względów po uchyleniu w zaskarżonej części wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. III K 18/11, wydanego w stosunku do A. J., umorzono postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego w tym zakresie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)