II KK 240/20

Sygn. akt II KK 240/20

POSTANOWIENIE

Dnia 8 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie A. G. i P. B.

skazanych z art. 158 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 8 września 2020 r.,

wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

                                                    p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 marca 2020 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 stycznia 2019 r., kasację wniósł obrońca skazanych A. G. i P. B. w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia (k. 5 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obrońcy skazanych nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślić należy, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Muszą bowiem zaistnieć wyjątkowe względy pozwalające na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

Obrońca skazanych, poza zgłoszeniem przedmiotowego wniosku w kasacji, owych wyjątkowych okoliczności nie ujawnił. Nie może zaś stanowić podstawy wstrzymania wykonania orzeczenia subiektywna ocena wnoszącego kasację, co do oczywistej zasadności podniesionych w niej zarzutów. Wprawdzie ich ranga jest poważna, gdyż skarżący podnosi m.in. uchybienie w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela, stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., lecz jej zaistnienie nie jest już tak oczywiste, zwłaszcza w świetle szczegółowej argumentacji zaprezentowanej przez prokuratora w pisemnej odpowiedzi na kasację.

Nie przesądzając zatem ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej
‎w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.