II KK 212/23

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-09-13

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 212/23
Data orzeczenia2023-09-13
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Kazimierz Klugiewicz, SSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

II KK 212/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 września 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
SSN Kazimierz Klugiewicz
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Protokolant Klaudia Binienda

w sprawie J. J.

skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 13 września 2023 r.

kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie

z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 940/21,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie

z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III K 454/12

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej J. J. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

J. J. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III K 454/12, na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, za popełnienie szeregu przestępstw przeciwko mieniu, wypełniających dyspozycje art. 278 § 1 k.k. i art. 279 § 1 k.k.

Od tego wyroku obrońca oskarżonego wniósł apelację, w której podniósł szereg zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, prawa materialnego, błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary.

W dniu 6 września 2021 r., J. J. poinformował na piśmie Sąd Rejonowy dla Warszawy - Pragi Południe w Warszawie, że od dnia 14 grudnia 2020 r. przebywa w Areszcie Śledczym […] w mieście G. na terenie Austrii i że chciałby czynnie uczestniczyć w postępowaniu odwoławczym (k. 3542). Obrońca oskarżonego, pismem z dnia 26 listopada 2021 r., zwrócił się do Sądu odwoławczego, o zawiadomienie oskarżonego o terminie rozprawy apelacyjnej na adres […] w G. (k.3555).

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie w dniu 17 lutego 2022 r. zwrócił się do Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w W. o przekazanie J. J. korespondencji zawierającej, między innymi, zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na 28 kwietnia 2022 r. W związku z koniecznością uzupełnienia wniosku o dane z bazy PESEL, nie zdążono przekazać oskarżonemu zawiadomienia o terminie w stosownym czasie, tj. przed tą datą i rozprawa odwoławcza została odwołana.

W dniu 13 kwietnia 2022 r. oskarżony złożył do Sądu Okręgowego prośbę o zwrot dowodu rzeczowego w postaci należącego do niego łańcuszka z zawieszką. List ten nadał z Zakładu Karnego […] w Austrii, podając ten adres jako nowy do korespondencji (k. 3669).

W dniu 10 maja 2022 r., Sąd Okręgowy zwrócił się do Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w W. o przekazanie J. J. zawiadomienia o nowym terminie rozprawy apelacyjnej, wyznaczonej na 19 października 2022 r. Jako adres oskarżonego wskazał przy tym […] w G., a nie ostatnio podany przez J. J. w piśmie z dnia 13 kwietnia 2022 r., adres do korespondencji (k. 3734).

Pismem z dnia 25 maja 2022 r., Konsul Rzeczypospolitej Polskiej w W. poinformował o niemożności przekazania korespondencji J. J. na podany adres, gdyż pismo to zwrócono do ambasady z dopiskiem „adresat wyprowadził się” (k. 3744).

Wobec powyższego, Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie skierował zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej na ostatni znany adres oskarżonego w Polsce: ul. […] w W. List zwrócono nadawcy jako niepodjęty w terminie (k. 3763).

W dniu 28 czerwca 2022 r., Naczelnik Wydziału Prewencji Komendy Rejonowej Policji W. […] przekazał do Sądu Okręgowego informację, że J. J. nie zamieszkuje ani nie przebywa w W. pod adresem ul. […]. Jego żona oświadczyła, że przebywa w Zakładzie Karnym w Austrii w miejscowości G. od grudnia 2020 r. Z informacji w policyjnych bazach danych wynika, że J. J. jest poszukiwany w celu wykonania orzeczonej względem niego kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (k. 3766).

W dniu 19 października 2022 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, podczas której rozpoznano między innymi apelację wniesioną przez obrońcę J. J. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III K 454/12. Oskarżony J. J. nie stawił się na niej. W protokole rozprawy odnotowano, że oskarżony został zawiadomiony o rozprawie w miejscu zamieszkania w Polsce, a z pisma Konsula w Austrii wynika, że nie przebywa w zakładzie karnym na terenie tego kraju. W związku z powyższym uznano, że oskarżony został zawiadomiony o rozprawie terminie rozprawy odwoławczej (k. 3775).

Wyrokiem z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 940/321, Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie w pkt IV zmienił w odniesieniu do oskarżonego J. J. wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że:

1.rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie XXII;

2.przyjmując, że czyny z art. 279 § 1 k.k. przypisane oskarżonemu w punktach VI, VIII, IX, XI, XIII, XIV, XV, XVI, XVII, XIX i XX wyroku zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności;

3.przyjmując, że czyny z art. 278 § 1 k.k. przypisane oskarżonemu w punktach VII, X i XII wyroku zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;

4.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec J. J., utrzymał w mocy;

5.na podstawie art. 91 § 2 k.k. w zw. art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, wymierzając w ich miejsce karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet tej kary zaliczając okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 9 grudnia 2011 r. godz. 6.00 do dnia 14 września 2012 r.

Pismem z dnia 28 listopada 2022 r. J. J. zwrócił się do Sądu odwoławczego o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem wniesienia kasacji od wyroku w sprawie VI Ka 940/21, ponownie prosząc o kierowanie korespondencji do niego na adres: […] Austria.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2022 r. wyznaczono oskarżonemu obrońcę z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji albo poinformowania Sądu o braku podstaw do wniesienia kasacji. Zawiadomienie o wyznaczeniu obrońcy zostało przesłane oskarżonemu do zakładu karnego […].

W dniu 3 marca 2023 r. obrońca oskarżonego wniósł w jego imieniu kasację od wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości (co do rozstrzygnięć dotyczących J. J.) i zarzucając mu:

1. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie naruszenie art. 117 § 2 k.p.k., poprzez przeprowadzenie czynności procesowych pod nieobecność oskarżonego w toku postępowania odwoławczego, w sytuacji braku prawidłowego zawiadomienia skazanego, zgodnie z art. 117 § 1 k.p.k., o rozprawie z dnia 19 października 2022 r., pomimo informacji uzyskanych z wydziału konsularnego Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w W., że skazany nie przebywa w zakładzie karnym w G., a także przesłania zgodnie z wymogami art. 75 § 1 k.p.k. przez skazanego informacji o przebywaniu w nowym zakładzie karnym w S. i wskazaniu nowego adresu, co wynika bezpośrednio z pism złożonych przez skazanego z dnia 7 marca 2022 r. oraz z dnia 13 kwietnia 2022 r., a następnie potwierdzone przez adwokata M. W. w piśmie z dnia 28 listopada 2022 r., w którym skazany wskazywał jako swój adres do korespondencji, adres zakładu karnego w S. zamiast zakładu karnego w G., w konsekwencji czego skazany nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy i nie miał możliwości wzięcia w niej udziału, w tym nie miał możliwości złożenia ewentualnych oświadczeń i wniosków czy też złożenia dodatkowych pism procesowych oraz nie miał możliwości uczestniczenia w głosach stron, przez co naruszone zostało prawo do obrony skazanego, określone w art. 6 k.p.k., art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), jak również w art. 6 ust. 3 lit. c Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.);

2. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów materialnego, a mianowicie art. 223 § 1 k.k. poprzez jego błędne zastosowanie, podczas gdy pies, któremu skazany wydawał komendy zaatakowania policjanta, nie stanowi "niebezpiecznego przedmiotu" w rozumieniu prawa karnego, a w konsekwencji czyn skazanego nie wypełnił znamion czynu zabronionego określonego w art. 223 § 1 k.k.

W pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy prokurator wniósł o jej uwzględnienie jako oczywiście zasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. w zakresie, w jakim zarzuca rażące naruszenie art. 117 § 2 k.p.k., poprzez brak zawiadomienia oskarżonego o terminie rozprawy odwoławczej, co skutkowało naruszeniem jego prawa do obrony.

Z przedstawionego powyżej, znajdującego potwierdzenie w aktach sprawy przebiegu postępowania wynika, że J. J., odbywający karę pozbawienia wolności w innej sprawie w zakładzie karnym w Austrii, nie został powiadomiony zarówno o terminie rozprawy odwoławczej, jak również o prawie do żądania sprowadzenia go na rozprawę odwoławczą. Nie tylko bowiem wysyłano kierowane do niego zawiadomienie pod nieaktualny adres, ale też nie zawarto w nim pouczenia o uprawnieniu wynikającym z art. 451 k.p.k. Powyższe skutkowało rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Przepis art. 117 § 1 k.p.k. statuuje zasadę, że uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej, a więc między innymi w rozprawie, zawiadamia się o jej czasie i miejscu. Rozprawy nie przeprowadza się, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się, a brak jest dowodu, że została o niej powiadomiona (art. 117 § 2 k.p.k.). Do zawiadomienia o rozprawie powinno być dołączone pouczenie o zasadach udziału w rozprawie, w tym przysługującym osobie pozbawionej wolności, prawie wnioskowania o doprowadzenie na rozprawę (art. 451 k.p.k.). Normy te mają charakter gwarancyjny, gdyż umożliwiają uczestnikom procesu czynny udział w nim, a oskarżonemu realizację prawa do obrony.

J. J. w jednym z kierowanych przed rozprawą apelacyjną do Sądu odwoławczego pism powiadomił o zmianie miejsca pobytu, zaznaczając, że jest to jego nowy adres do korespondencji. Umknęło to uwadze Sądu Okręgowego, który zwrócił się do Konsulatu o przekazanie zawiadomienia o rozprawie oskarżonemu, podając przy tym jego nieaktualny adres. Następstwem tego błędu były kolejne działania Sądu, zwieńczone uznaniem, że oskarżonego skutecznie powiadomiono o terminie rozprawy – po dwukrotnym awizowaniu nieodebranej przez niego korespondencji, skierowanej pod ostatni adres pobytu w Polsce.

Brak informacji o terminie rozprawy wraz z pouczeniem o możliwości wnioskowania o sprowadzenie na nią stanął oskarżonemu na drodze realizacji gwarantowanego w art. 6 k.p.k. prawa do obrony, które ma wymiar formalny, ale i materialny – polegający na działalności obrończej samego oskarżonego w toku całego procesu we wszystkich jego fazach, a zatem również przed sądem odwoławczym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2016 r., IV KK 242/16). Wysłanie zawiadomienia o rozprawie na adres inny aniżeli ten wskazany przez samego oskarżonego nie spełnia warunku prawidłowego powiadomienia go o jej terminie, a to stanowi warunek prowadzenia postępowania pod nieobecność oskarżonego. Tylko poprawne wskazanie danych adresowych umożliwia uznanie zawiadomienia za doręczone, także i wtedy, gdy nastąpi to w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym stanowi przepis art. 133 § 1 i § 2 k.p.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2022 r., I KK 136/22), jak w niniejszej sprawie.

Uchybienie powyższe miało charakter rażący i mogło wywrzeć wpływ na treść wyroku Sądu odwoławczego. „Procedowanie bez wiedzy oskarżonego o sprawie i przy obiektywnym braku możliwości podjęcia przez niego obrony powoduje, że nie można uznać, iż wyrok uwzględnia wszelkie okoliczności sprawy. Oczywistym jest, że brak wiedzy o stanowisku oskarżonego, którego ten nie przedstawia z przyczyn od niego niezależnych, wpływa na jakość postępowania” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2022 r., V KK 78/22).

W tych okolicznościach niezbędne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, aby umożliwić J. J. skorzystanie z prawa do obrony w postępowaniu odwoławczym. Ponownie rozpoznając apelację obrońcy J. J., Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie zadba o umożliwienie oskarżonemu realizacji przysługujących mu praw.

Ponieważ rozpoznanie zarzutu rażącego naruszenia art. 117 § 2 k.p.k. okazało się wystarczające do zdecydowania o uchyleniu zaskarżonego wyroku Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. uznał, że rozważanie zasadności drugiego zarzutu kasacji jest przedwczesne.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

[SOP]

[ms]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)