II KK 155/21

Sygn. akt II KK 155/21

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie P.K.

po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 sierpnia 2019 r., sygn. akt XVIII K (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 sierpnia 2019 r., sygn. akt XVIII K (…) P.K. został skazany za przestępstwo z art. 171 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. W miejsce kar jednostkowych wymierzono mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego, opierając ją na zarzutach obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 263 § 2 k.k. w zw. z art 4 ust. 2 i 3 w zw. z art. 5 ust. 3 ustawy o broni i amunicji oraz zarzucie rażącej niewspółmierności kary. Skarżący, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, zamieścił jednocześnie w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu tego wniosku powołał się na względy rodzinne i zdrowotne skazanego.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma, co do zasady, charakter wyjątkowy. Przy podejmowaniu decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotnych jest szereg czynników, takich jak ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia. Podkreślenia wymaga w szczególności także i to, że zastosowanie tej instytucji powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc „wręcz rzucającej się w oczy” wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego i wysokim stopniu prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej na korzyść skazanego kasacji, możliwym do stwierdzenia bez merytorycznego jej rozpoznania. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny, odnosząc się w pisemnej odpowiedzi na kasację do trafności stawianych w niej zarzutów, ocenił wniesioną kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym. Co zaś się tyczy eksponowanej w uzasadnieniu wniosku sytuacji skazanego, a szczególności jego problemów zdrowotnych, to jeżeli one rzeczywiści występują, mogą stanowić podstawę do wystąpienia przez skazanego z wnioskiem o zastosowanie odpowiednich instytucji prawa karnego wykonawczego.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.