Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-05-30
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II KK 149/17
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie T. B.
skazanego art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przedziwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. i innych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 30 maja 2017 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt XII K […], T. B. został skazany na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności.
W związku ze skierowaną do Sądu Najwyższego kasacją od orzeczenia Sądu odwoławczego, obrońca skazanego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia ze względu na wagę podniesionych zarzutów i wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia.
Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca skazanego jednak nie wykazał. Zaistnienie w sprawie uchybień, na które wskazuje obrońca skazanego w kasacji, nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku.
Konkludując stwierdzić należy, że nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł, jak na wstępie.
[aw]
