II KK 121/15

Sygn. akt II KK 121/15

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik

w sprawie P. M. i in.

skazanego z art. 280 § 2 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 maja 2015 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa 244/13, utrzymującym w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 14 stycznia 2013 r., sygn. akt II K 58/10, P. M. został skazany na karę łączną 11 lat pozbawienia wolności.

Kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca adwokat J. Ś.. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania orzeczenia, wskazując na wagę podniesionych zarzutów oraz stan zdrowia skazanego, u którego rozwija się, prawdopodobnie, stwardnienie rozsiane.

Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Przyczyną, dla której możliwe jest zastosowanie tej instytucji, są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się powodów, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania kary. Okoliczności odnoszące się do sytuacji zdrowotnej skazanego, na które wskazuje jego obrońca we wniosku, mogą okazać się przydatnymi w ewentualnym postępowaniu o przerwę w wykonaniu kary w trybie art. 153 k.k.w. lub o odroczenie jej wykonania w oparciu o treść art. 151 k.k.w., nie mogą jednak być przesłanką do zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.

Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.