II KK 114/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie E.Ł. wniosku skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu
Okręgowego w Lublinie z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt V Ka 617/25,
utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 28
kwietnia 2025 r., sygn. akt VII K 504/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Kasację od w/w wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanej,
zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, co miało wpływ na treść
zaskarżonego wyroku. Dodatkowo osobiście skazana złożyła wniosek o
wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentując, że za jego uwzględnieniem
przemawia bardzo trudna sytuacja rodzinna i życiowa skazanej
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
II KK 114/26
2
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Zgodnie z regułą
wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się
bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w.
- staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Brak możliwości uznania na
tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że zarzuty
podniesione w kasacji obrońcy wskazują na tak poważne błędy w kontroli
apelacyjnej, iż powinny prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego.
Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności
złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia
nie może być całościowa ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów,
gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie merytorycznego
rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Sąd Najwyższy nie neguje trudnej sytuacji rodzinnej i osobistej skazanej,
jednakże okoliczności te mogą być wzięte pod uwagę w razie skorzystania przez
nią z instytucji prawa karnego wykonawczego. Innymi słowy, tego rodzaju sytuacja
może być ewentualnie przesłanką do ubiegania się o udzielenie przerwy w
odbywaniu kary pozbawienia wolności w przypadku osadzenia w zakładzie karnym
(art. 153 k.k.w.) Podstawę decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania
orzeczenia stanowi ocena argumentów nawiązujących do treści wniesionej skargi
kasacyjnej, zaś podstaw tych nie należy mylić z podstawami odroczenia wykonania
kary lub udzielenia w niej przerwy, właśnie takimi jak stan zdrowia skazanego,
sytuacja rodzinna, czy inne względy uzasadnione społecznie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
II KK 114/26
3
