POSTANOWIENIE

Dnia 11 kwietnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie M. C.

podejrzanego o popełnienie czynu zabronionego z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.),

w dniu 11 kwietnia 2024 r.,

wniosku obrońcy o wstrzymanie zaskarżonego kasacją

postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie

z dnia 22 listopada 2023 r., IX Kz 1027/23

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej

z dnia 5 października 2023 r., sygn. akt II K 426/23

umarzającego postępowanie

postanowił:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Lublinie, postanowieniem z 22 listopada 2023 r., utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z 5 października 2023 r., mocą którego umorzono na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 31 § 1 k.k. postępowanie przeciwko M. C. podejrzanemu o to, że w dniu 3 lutego 2023 r. w B. P. zabił należącego do niego kota poprzez poderżnięcie mu gardła nożem kuchennym, czym wypełnił znamiona czynu zabronionego z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt i zastosowano wobec niego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.

W nadzwyczajnym środku zaskarżenia wniesionym na rzecz podejrzanego obrońca zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

W odniesieniu do lakonicznej argumentacji wnioskodawcy stwierdzić należało, że wstępna analiza sprawy na obecnym etapie postępowania, w którym nie dochodzi jeszcze do merytorycznego rozpoznania zarzutów kasacyjnych, nie pozwalała na stwierdzenie, że waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, iż wręcz w polu widzenia niewątpliwie jawiła się perspektywa uznania kasacji za zasadną.

Z tych powodów, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do uwzględnienia wniosku obrońcy.

Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.

[PGW]

[ms]

‎