POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

w sprawie W. S.

skazanego z art. 231 § 1 i 2 k.k. i inne

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 27 marca 2024 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2023 r., sygn. akt II AKa 79/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 lipca 2021 r., sygn. akt IV K 257/17,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego W. S. od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2023 r., sygn. akt II AKa 79/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 lipca 2021 r., sygn. akt IV K 257/17. Obrońca w swym piśmie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Wniesienie kasacji nie ma ex lege wpływu na wykonanie zaskarżonego nią prawomocnego orzeczenia. Podlega ono wykonaniu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wypracowano pogląd, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku powinno nastąpić wówczas, gdy jego wykonanie powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty. W wypadku wyroku skazującego chodzi o zapobieżenie sytuacji, w której istnieje realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść. Dlatego konieczna jest ocena stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji przez pryzmat zarzutów kasacyjnych. Już wstępna ich ocena może wskazywać na znaczne prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, a także innego orzeczenia, powinien zawierać uzasadnienie, w którym należy wykazać, że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji z uwagi na charakter postawionych zarzutów. Wstrzymanie na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie wspomnianej instytucji jest odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku. Powodem wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. nie może być tylko dolegliwość dla skazanego związana z koniecznością odbywania określonej kary, czy stosowania środka karnego (por. J. Matras, Komentarz do art. 532 Kodeksu postępowania karnego, System Informacji Prawnej Lex Omega 2019).

Analizując wniesioną na rzecz skazanego kasację w kontekście wymogów dotyczących możliwości zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonego nią orzeczenia, nie można uznać, że zostały one spełnione. Obrońca W. S. nie podniósł bowiem jakichkolwiek argumentów (vide: uzasadnienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia), które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w nadzwyczajnym środku zaskarżenia argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc oczywistej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego.

Z tych to względów postanowiono jak wyżej.

[J.J.]

(r.g.)

‎