II KK 100/17

Sygn. akt II KK 100/17

POSTANOWIENIE

Dnia 20 kwietnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Ryński

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 kwietnia 2017 r.,
‎sprawy J. R. Ł.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych,

z powodu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt IV K (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowym wniosku obrońca podniósł, że jego słuszność uzasadniona jest faktem, iż skazany pomimo młodego wieku cierpi na liczne dolegliwości, które wymagają także interwencji chirurgicznej. Nadto ma na swoim utrzymaniu matkę w podeszłym wieku, która również jest dotknięta licznymi dolegliwościami. Nadto jej sytuacja finansowa jest trudna. Dlatego też Autor wniosku twierdzi, iż wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnie wobec J. Ł. może wyrządzić szkodę samemu skazanemu, a także spowodować niekorzystne, a wręcz niepowetowane skutki dla jego najbliższych.

Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia. Przyjmuje się bowiem, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem prawidłowym i Sąd orzekający w trybie art. 532 § 1 k.p.k. tylko wtedy powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, gdy charakteryzuje się ono - przy pobieżnej nawet lekturze - takimi wadami, że uwzględnienie skargi kasacyjnej jawi się jako wielce prawdopodobne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz. 1246). Instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma bowiem charakter wyjątkowy, a więc musi być ono uzasadnione szczególnymi okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego skutki wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne. Jakkolwiek przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnia wstrzymanie wykonania orzeczenia, to nie ulega wątpliwości, że za jego wstrzymaniem mogą przemawiać okoliczności jedynie wyjątkowe. Skoro kasację wnosi się od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc od wyroku objętego domniemaniem trafności ustaleń przyjętych za jego podstawę, to treść zarzutów kasacyjnych tylko wyjątkowo może prowadzić do wstrzymania wykonania orzeczenia, a mianowicie wtedy, gdy ich ranga i prawdopodobieństwo zasadności są tak wysokie (bliskie oczywistej zasadności), iż podważają racje nakazujące respektować wspomniane domniemanie trafności dokonanych w sprawie ustaleń (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz. 2347).

Biorąc natomiast pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy, rodzaj przypisanych skazanemu przestępstw i orzeczonej wobec niego kary, a także zarzuty kasacyjne, nie sposób uznać, że wykonanie wobec skazanego kary – przed rozpoznaniem kasacji – powodowałoby dla niego nieodwracalne skutki. Wprawdzie skarżący podniósł w kasacji zarzut oparty na bezwzględnej przyczynie odwoławczej, jednak wymaga on pogłębionej analizy porównawczej ustaleń faktycznych poczynionych w obydwu wskazanych w tym zarzucie sprawach, na kanwie których dokonano oceny prawnej będących przedmiotem wyrokowania czynów. Taka analiza winna być dokonana na rozprawie. Zatem, aktualnie zarzut ten nie jawi się jako oczywiście zasadny. Natomiast wskazane we wniosku niekorzystne następstwa orzeczonej kary, dotyczące samego skazanego i jego sytuacji rodzinnej, o ile znalazłyby potwierdzenie w odpowiedniej podstawie dowodowej, mogą być neutralizowane poprzez stosowanie odpowiednich instytucji zawartych w Kodeksie karnym wykonawczym.

Reasumując należy uznać, że obrońca skazanego nie wskazał, jakie to szczególne okoliczności, poza zwykłymi skutkami wykonania wyroku skazującego, przemawiają za uwzględnieniem wniosku.

Z tych też względów, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.

l.n