II KK 1/23

Sygn. akt II KK 1/23

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron

w sprawie R. P. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i inne,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II AKa 285/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II K 29/18,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a to prawa materialnego - art. 258 § 1 k.k. oraz przepisów prawa procesowego. W konkluzji wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania orzeczenia wobec skazanego. Na uzasadnienie tego wniosku podniósł, że wykonanie wobec R.P. wyroku przed rozpoznaniem przez Sąd Najwyższy kasacji może spowodować wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania - wyjątkiem. Za podjęciem decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia muszą przemawiać takie okoliczności, jak bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, co jednak strona winna wykazać odrębnie.

W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany R. P. rzeczywiście mógłby ponieść takie poważne, nieodwracalne następstwa. Samo osadzenie w zakładzie karnym celem wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie może być uznane za powodujące automatycznie tego rodzaju następstwa. Trzeba podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Brak bowiem możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej dotyczącej czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji, że powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.