II GZ 134/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 3241/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r., nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 3241/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B.S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Pismem z 22 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.

Postanowieniem z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 3241/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 20 lipca 2023 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej "p.p.s.a."). Postanowienie to nie zostało zaskarżone w terminie, wiec wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie rozstrzygnięty.

Odrzucając skargę, WSA przyjął, że art. 103 ust. 5 ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2253 ze zm.; dalej "ustawa o BFG") ustanawia szczególne – w relacji do p.p.s.a. – zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego. Przepis ten ustanawia wymóg zachowania 7-dniowego terminu do zaskarżenia decyzji, o której w nim mowa (wszczęcia przymusowej restrukturyzacji), tak dla strony postępowania będącej adresatem tej decyzji, jak i dla podmiotu, którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem. Termin do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia ogłoszenia na stronie internetowej Funduszu decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że informacja o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji została opublikowana 30 września 2022 r. (informacja dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-getin-noble-bank-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content), zawierała ona pouczenie o możliwości zakwestionowania decyzji i informację o siedmiodniowym terminie do jej zaskarżenia (treść dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/wp-content/uploads/informacja-o-przyczynach-i-skutkach-1.pdf). Z tego powodu Sąd uznał, że skarżąca została pouczona o trybie i terminie do złożenia skargi.

Wobec tego termin do wniesienia skargi dla podmiotu, którego interes prawny został naruszony tą decyzją, a upływał 7 października 2022 r. Skarżąca złożyła zaś skargę dopiero 22 grudnia 2022 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, nie zgadzając się z tym postanowieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednak zasada ta doznaje wyjątków, w sytuacjach gdy przepis szczególny wprowadza inny termin zaskarżenia danego aktu lub czynności. Art. 103 ust. 5 ustawy o BFG stanowi taki przepis szczególny. Zgodnie z nim od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją.

Jak słusznie wskazał WSA, w orzecznictwie przyjęto, że powyższy przepis zrównał termin do wniesienia skargi dla rady nadzorczej podmiotu w restrukturyzacji i dla innych podmiotów (zob. postanowienia NSA z: 8 października 2020 r., sygn. akt II GZ 290/20, 14 października 2020 r., poz. II GZ 310/20, 27 października 2020 r. sygn. akt II GZ 321/20, 25 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 64/21).

Skoro więc informacja o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji została opublikowana 30 września 2022 r., to termin na wniesienie skargi upłynął 7 października 2022 r. Skarżąca złożyła zaś skargę 22 grudnia 2022 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 103 ust. 5 ustawy o BFG.

Na obecnym etapie postępowania NSA nie mógł odnieść się do kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ postanowienie z 28 czerwca 2023 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi – z uwagi na niezłożenie zażalenia – stało się prawomocne. Wobec tego kwestia ta została zamknięta i nie było możliwe jej rozpoznanie przez NSA na obecnym etapie postępowania.

Końcowo NSA podkreślił, że przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi badana jest jedynie obiektywna okoliczność, czy termin do wniesienia skargi został zachowany czy nie. NSA nie może natomiast uwzględniać tego, czy strona miała wpływ na powstałe naruszenie czy też dochowanie terminu uniemożliwiły okoliczności od niej niezależne, tym bardziej, jeżeli zostało wydane prawomocne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.