II GZ 126/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 392/24 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 22 lipca 2024 r. nr SKO/RD-421/102/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA, Sąd I instancji) postanowieniem z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 392/24 odrzucił wniosek M. Ś. (dalej: skarżący, strona) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: SKO) z 22 lipca 2024 r., w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami.

Sąd I instancji uzasadnił to tym, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 16 sierpnia 2024 r. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję. Jednakże postanowieniem z 15 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 392/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a), jako wniesioną po upływie terminu.

Pismem oddanym w polskiej placówce operatora wyznaczonego 14 grudnia 2024r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 15 listopada 2024 r., w którym zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 392/24 Sąd I instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 88 p.p.s.a. jako spóźniony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.

Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd, na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednakże spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, w myśl art. 88 p.p.s.a.

Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to więc okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony (por. postanowienie NSA z 16 października 2013 r., sygn. akt I OZ 805/13).

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji słusznie ustalił, że przyczyna uchybienia terminowi ustała 26 listopada 2024 r. W piśmie z 9 grudnia 2024 r., stanowiącym zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z 15 listopada 2024 r. skarżący sam przyznał, że o uchybieniu terminowi dowiedział się z odpisu odpowiedzi na skargę Z akt sprawy wynika, ze odpowiedź została doręczona skarżącemu 26 listopada 2024 r (k. 41), co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Prezentata Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu potwierdza, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej pismo z 6 listopada 2024 r. oraz odpisu odpowiedzi na skargę z 10 października 2024 r. zostało zwrócone do Sądu I instancji 4 grudnia 2024 r.

Wobec powyższego prawidłowe było uznanie przez WSA, że w dniu 26 listopada 2024 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, a siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 3 grudnia 2024 r. Wniosek skarżącego został nadany w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 14 grudnia 2024 r. Trafnie zatem Sąd I instancji ocenił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony 14 grudnia 2024 r., został wniesiony z uchybieniem terminu i podlegał odrzuceniu jako spóźniony, stosownie do art. 88 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1899/17; 31 stycznia 2018r., sygn. akt I FZ 357/17; 28 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1217/18).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.