II GSK 946/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1458/20 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji detektywa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1458/20, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a.") oddalił skargę D. P. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2020 r. w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji detektywa.

Od powyższego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną. Pismem z dnia 21 lipca 2022 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie ochrony, w którym wniósł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że postępowanie karne będące przyczyną wszczęcia postępowania w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji detektywa zostało warunkowo umorzone oraz, że takie rozstrzygnięcie sądu umożliwia dalsze wykonywanie zawodu detektywa przez skarżącego.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony na etapie kasacyjnym mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szczególnego podkreślenie w tej sprawie wymaga, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zobligowana uprawdopodobnić, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności.

Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi. O znacznej szkodzie można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 271/09; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Do rozpoznawanego wniosku nie dołączono żadnych dokumentów wskazujących na aktualny stan majątkowy skarżącego.

Strona skarżąca nie określiła ewentualnej szkody w taki sposób, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna. Nie wykazano także trudnych do odwrócenia skutków prawnych. W sytuacji, gdy strona nie wykazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.

Przeprowadzona przez Naczelny Sad Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie okoliczności mających związek ze złożonym wnioskiem, nie dała zatem uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia strony nie są wystarczające do uznania, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji