Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r., II GSK 1215/15 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 12. Na liście 9 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • 3aad58c12dNaczelny Sąd Administracyjny
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia - to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r. II GSK 1215/15, CBOSA).”
  • c807c9c7a8Naczelny Sąd Administracyjny
    „Z przepisu art. 140aa ust. 4 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym wynika, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1215/15).”
  • f3aa312b85Naczelny Sąd Administracyjny
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1215/15).”
  • f9f9a7cd3aNaczelny Sąd Administracyjny
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r. sygn. akt II GSK 1215/15).”
  • fc514d7dafNaczelny Sąd Administracyjny
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia - to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r. II GSK 1215/15).”
  • III SA/Lu 499/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie · wyrok · 2022-12-13
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (zob. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1215/15).”
Pokaż pozostałe (3)
  • III SA/Lu 39/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie · wyrok · 2022-05-19
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (vide wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1215/15).”
  • VI SA/Wa 1664/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-10-18
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ - choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r. II GSK 1215/15).”
  • VI SA/Wa 2083/17Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2018-01-23
    „Przepis art. 140aa ust. 4 pkt 1 tej ustawy powoduje, że organ – choć nie ma obowiązku poszukiwać dowodów na dochowanie tej staranności lub na brak wpływu na powstanie naruszenia, to jednak nie powinien ich pominąć, oczywiście o ile są mu znane (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r. II GSK 1215/15).”