II FZ 6/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.J. i R.J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 860/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A.J. i R.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 września 2022 r. nr 1001-IOD-1.4102.15.2022.29/PK/U23 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2022 r. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 860/22, wezwał pełnomocnika A.J. oraz R.J. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: "organ") z dnia 29 września 2022 r. w kwocie 2000 zł, stosownie do § 1 pkt 4) Rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie") w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 16 grudnia 2022 r., pełnomocnik Skarżących złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie:

• § 1 pkt 4) Rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz

• § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia poprzez jego pominięcie i niezastosowanie w sprawie, podczas gdy dotyczy on zobowiązań podatkowych.

W związku ze sformułowanymi jak powyżej zarzutami, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do § 1 pkt 4) Rozporządzenia wpis stosunkowy w przypadku objętej zaskarżonym aktem należności przekraczającej kwotę 100 tys. zł wynosi 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100 tys. zł.

Zdaniem pełnomocnika, w rozpoznawanej sprawie dla określenia wpisu od skargi Sąd powinien jednak zastosować § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych, wynosi 500 zł. Na poparcie swojego stanowiska pełnomocnik przytoczył postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FZ 356/13, z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 190/12, oraz z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt: I FZ 424/08.

Stanowisko przedstawione w zażaleniu nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Przepis § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia, do którego odwołuje się pełnomocnik, a co wynika wprost z jego treści, dotyczy natomiast jedynie tych spraw z zakresu zobowiązań podatkowych, które nie są objęte wpisem stosunkowym.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, którą organ uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. oraz określił Skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. w nowej wysokości. Akt ten określa zatem istnienie konkretnej należności pieniężnej. Z tego powodu od skargi należało uiścić wpis stosunkowy obliczany na podstawie § 1 pkt 4) Rozporządzenia, do czego też Przewodniczący Wydziału słusznie wezwał pełnomocnika zaskarżonym zarządzeniem.

Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które powołuje się pełnomocnik, podjęte zostały na gruncie innych stanów faktycznych. Sprawa o sygn. akt: I FZ 356/13 dotyczyła decyzji kasacyjnej, która nie kreowała ani nie stwierdzała istnienia należności pieniężnej. Podobnie sprawa o sygn. akt I FZ 424/08, gdzie przedmiotem było ustalenie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Natomiast w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FZ 190/12, Sąd zgodnie z prezentowanym w judykaturze stanowiskiem stwierdził, że w sprawach, których przedmiotem jest strata z pozarolniczej działalności gospodarczej pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia.

Poglądy zaprezentowane we wskazanych wyżej postanowieniach Sąd w pełni podziela, wbrew jednak argumentacji pełnomocnika Skarżących nie uzasadniają one słuszności zarzutów sformułowanych w zażaleniu. Zaaprobowanie tezy pełnomocnika oznaczałoby przyjęcie zasady pobierania wpisu stałego w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia od skarg we wszystkich sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych, a więc także tych kreujących oraz stwierdzających istnienie należności pieniężnych, co stałoby w oczywistej sprzeczności z art. 231 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.