II FSK 498/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. C. – D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. C. – D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 w sprawie ze skargi W. C. – D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

W dniu 2 lutego 2012 r. W. C. – D. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 września 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący argumentował, że "decyzja rodzi obowiązek podatkowy w dużej wysokości i jest obecnie w trakcie postępowania egzekucyjnego", a zatem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 czy z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych www.nsa.gov.pl). Za zasadne uznać należy przyjęcie, że skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

W rozpatrywanej sprawie strona nie przedstawiła racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za niewystarczające uznać trzeba ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wiąże się z obowiązkiem zapłaty znacznej kwoty, a ponadto, że obecnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Skarżący nie wykazał zatem, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania niniejszej instytucji.

Na marginesie zwrócenia uwagi wymaga, że na brak stosownej argumentacji zgłoszonego żądania wskazywał skarżącemu już wcześniej Sąd pierwszej instancji rozpatrując, sformułowany analogicznie do obecnie rozpoznawanego, wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji podatkowej zawarty w skardze (por. wydane w tej samej sprawie postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji – k. 21 – 23 akt sądowych).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.