II FSK 2910/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt I SA/Rz 502/11 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 6 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 502/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 6 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniony został dużym prawdopodobieństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Skarżący wskazał, że biorąc pod uwagę kwotę zobowiązania podatkowego (tj. 275.620,00 zł) w porównaniu do wielkości prowadzonej działalności gospodarczej i uzyskiwanych dochodów z tej działalności grozi mu konkretna szkoda na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Najbardziej prawdopodobną konsekwencją wykonania decyzji jest likwidacja działalności gospodarczej, bowiem skarżący nie posiada takiej ilości wolnych środków pieniężnych, a to z kolei skutkowałoby utratą źródła utrzymania dla skarżącego i jego rodziny oraz pozbawieniem źródła dochodów zatrudnionych pracowników.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206). Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wprawdzie podał, że egzekucja należności podatkowych może wiązać się z koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co skutkowałoby utratą jedynego źródła utrzymania jego rodziny oraz dochodów pracowników, jednakże nie załączył dokumentów, które by potwierdzały powyższe okoliczności. Skarżący nie przedstawił podstawowej dokumentacji, tj. dotyczącej dochodu osiąganego z prowadzonej działalności, wyciągów z rachunków bankowych itp., z której by wynikało, że sytuacja finansowa faktycznie nie pozwala mu wywiązać się z zobowiązań podatkowych. Samo bardzo ogólne przedstawienie możliwych konsekwencji egzekucji należności podatkowych objętych kwestionowaną decyzją uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie twierdzeń skarżącego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie nadmienia, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 P.p.s.a. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.