II FSK 1977/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej winsoku M. W. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1977/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 40/18 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 6 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na ten podatek z tytułu osiągniętych dochodów za marzec, lipiec, wrzesień i listopad 2015 r. postanawia oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.

Wyrokiem z 17 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1977/18 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. W. (dalej: "skarżąca") uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 8 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 40/18 oraz zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 6 listopada 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na ten podatek z tytułu osiągniętych dochodów za marzec, lipiec, wrzesień i listopad 2015 r.

Pismem z 24 lutego 2021 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sprostowanie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, poprzez wskazanie w miejsce zasądzonej kwoty 4889 zł, kwotę 6604 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że NSA wypowiedział się już w tożsamych sprawach skarżącej - w postanowieniach z 29 marca 2021 r., sygn. akt II FSK 1974/18 oraz II FSK 1975/18. Stanowisko tam przedstawione skład orzekający podziela i dlatego skorzysta z zaprezentowanej w nich argumentacji.

Art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a"), który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 10 grudnia 2007 r. o sygn. akt II FSK 501/06; z dnia 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 346/10).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskowane przez stronę sprostowanie nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt I GSK 2123/18).

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniosek oddalił.