II FSK 1824/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1789/18 w sprawie ze skargi I[...] S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2018 r., nr 0114-KDIP3-3.4011.103.2018.1.IM w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 1824/19

1. Postanowieniem z 28 marca 2022 r., II FSK 1824/19 Naczelny Sąd Administracyjny na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, umorzył postępowanie kasacyjne.

2. Pismem z 29 marca 2022 r. pełnomocnik spółki poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, że 15 lipca 2020 r. spółka jako "I[...] S.A. z siedzibą w W." zmieniała nazwę na "C[...] S.A. z siedzibą w W.".

3. Wniosek o sprostowanie wyroku nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w powołanym przepisie. Klasyfikacja wadliwości przyjęta w art. 156 § 1 p.p.s.a. jest bowiem wyczerpująca. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym wyroku z 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97 (publ. W OSNC 1999, nr 1, poz. 16), zgodnie z którym sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy. Powyższe nie przesądza jednak o zasadności niniejszego wniosku.

Wbrew bowiem twierdzeniu spółki, przedmiotowa pomyłka w błędnym oznaczeniu strony skarżącej jako "I[...] S.A. z siedzibą w W." zamiast "C[...] S.A. z siedzibą w W." nie nosi cech oczywistej omyłki pisarskiej. Jak bowiem strona wskazała w swoim wniosku nie poinformowała ona sądu o zmianie nazwy dokonanej postanowieniem KRS z 15 lipca 2020 roku. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny wydając w dniu 28 marca 2022 r. postanowienie w przedmiotowej sprawie opierał się na danych z Krajowego Rejestru Sądowego przedstawionych przez spółkę na etapie postępowania przed sądem I instancji, oraz nazwie strony skarżącej wskazanej w jej odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wobec powyższego złożony w niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie wyroku nie dotyczy w istocie sprostowania oczywistej omyłki, błędu pisarskiego ani rachunkowego lecz zmiany nazwy strony postępowania i nie poinformowania o tym Sądu do dnia wydania zaskarżonego postanowienia. Wobec tego wniosek spółki nie zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.