II FSK 1416/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1289/24 w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie zwrotu nadpłat podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia sprostować w tenorze sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 1416/24 z 30 stycznia 2025 r. oczywistą omyłkę w ten sposób, że zamiast słów: "uchyla zaskarżony wyrok w całości" wpisać słowa: "uchyla zaskarżone postanowienie w całości".

Wyrokiem z 30 stycznia 2025 r., sygn. II FSK 1416/24, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1289/24, w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie koszów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27 lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie zwrotu nadpłat podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w tenorze wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 1416/24, doszło do błędu i omyłkowo oznaczono uchylone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lipca 2024 r. jako wyrok, zamiast prawidłowego wskazania, że uchylone rozstrzygnięcie dotyczy postanowienia tego sądu.

W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11).

Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.