II CZ 9/12

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-05-11

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 9/12
Data orzeczenia2012-05-11
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Anna Owczarek, SSN Marta Romańska, SSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 9/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 listopada 2009 r., wydanym w sprawie z powództwa J. D. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego i K. P. - Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym o zapłatę, ustalenie, nakazanie i uchylenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2011 r., oddala zażalenie; 1) odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz strony pozwanej Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa; 2) przyznaje radcy prawnemu J. T. ze środków budżetowych Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie Postanowieniem z 31 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. D. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego oraz K. P. – Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym o zapłatę, ustalenie, zobowiązanie do dokonania czynności, zakończone prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego z 17 marca 2009 r., od którego apelację oddalił Sąd Aprecjacyjny wyrokiem z 26 listopada 2009 r. W zażaleniu na postanowienie z 31 maja 2011 r. powód zarzucił, że skargę o wznowienie wniósł w terminie, jak również, że wykazał istnienie powołanych przesłanek wznowienia, a zatem brak było podstaw do odrzucenia skargi. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, które nie zostało zapłacone przez powoda w całości ani w części. Na wypadek nieuwzględnienia zażalenia powód wniósł o nieobciążanie go kosztami na rzecz pozwanego (art. 102 k.p.c.). Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przesłanki odrzucenia na posiedzeniu niejawnym skargi o wznowienie postępowania wskazane zostały w art. 410 k.p.c.; należą do nich: uchybienie terminowi, brak oparcia skargi na ustawowej podstawie i niedopuszczalność skargi z innych przyczyn. Zaistnienie którejś z tych okoliczności lub wszystkich łącznie, uzasadnia odrzucenie skargi. Powyższe przesłanki wyznaczają jednocześnie zakres wstępnej kontroli formalnej skargi o wznowienie postępowania, dokonywanej na podstawie art. 410 k.p.c., która może prowadzić do jej odrzucenia w razie stwierdzenia, że przytoczone w skardze okoliczności nie mieszczą się w katalogu ustawowych podstaw wznowienia lub skargę wniesiono po upływie terminu. Zgodnie z art. 407 § 3 k.p.c. skargę wnosi się w terminie trzech miesięcy, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Powód wskazuje, że dowiedział się o możliwości złożenia skargi 29 stycznia 2011 r., po przeglądnięciu i przeanalizowaniu przepisów postępowania cywilnego oraz dostępnego mu orzecznictwa. W orzecznictwie utrwalony jest jednak pogląd, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania decydują okoliczności o charakterze obiektywnym. Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania liczy się przy tym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, nie zaś od dnia, w którym podstawa ta stała się dla strony wyjaśniona i wiarygodna (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2008 r., IV CZ 30/08, Lex 646360; z 24 marca 2010 r., V CZ 16/10, nie publ., z 18 stycznia 2012 r., II CZ 147/11, nie publ.). Okoliczności przytoczone w ramach podstaw skargi o wznowienie były powodowi znane najpóźniej od momentu, gdy zapoznał się z treścią uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Odpis jego uzasadnienia skarżący otrzymał - 10 lutego 2010 r. (k. 560), a skargę wniósł 7 lutego 2011 r. Trafnie zatem uznał Sąd Apelacyjny, że skarga o wznowienie postępowania została złożona przez powoda po terminie. Wbrew zarzutom skarżącego, stwierdzenie przez Sąd, że skarga została wniesiona po terminie zwalniało Sąd oceniający dopuszczalność jej wniesienia od analizy poszczególnych zarzutów i rozważania, czy zarzucane przez powoda uchybienia wystąpiły w toku postępowania w sprawie, Mając na uwadze szczególnie niekorzystną sytuację materialną i osobistą powoda (co udokumentowane zostało w aktach sprawy w związku z jego wnioskami o przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych), Sąd Najwyższy odstąpił od obciążania go kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz strony pozwanej (art. 102 k.p.c.). O wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego powoda z urzędu w postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy orzekł stosowanie do art. § 2 ust. 3, § 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2, § 19 - 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)