II CZ 8/10

Sygn. akt II CZ 8/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa G. S. przeciwko R. R. o stwierdzenie nieważności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienia zawarte w punktach 1 (pierwszym) i 3 (trzecim) sentencji zaskarżonego postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie. Uzasadnienie Powód zaskarżył w całości zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 sierpnia 2009 r., którym: 1) odrzucono wniosek powoda o przywrócenie terminu; 2) odrzucono wniosek powoda o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem; 3) przyznano pełnomocnikowi powoda kwotę 732 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się niedopuszczalne w części zaskarżającej postanowienia zawarte w pkt 1 i 3 sentencji zaskarżonego postanowienia. Zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu, ponieważ takie postanowienie wydane przez Sąd drugiej instancji nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Wobec powyższego o niedopuszczalności zażalenie na takie postanowienie przesądza art. 3941 § 2 k.p.c. Nie przysługuje również zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji przyznające wynagrodzenie od Skarbu Państwa adwokatowi z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu. Postanowienie takie nie jest bowiem kwalifikowane jako postanowienie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a więc nie jest objęte normą art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 20/10, niepubl.). Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił w części zażalenie na podstawie art. 373 k.p.c., w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 2 i § 3 k.p.c. Natomiast zażalenie, chociaż dopuszczalne, okazało się nieuzasadnione w części zaskarżającej postanowienie zasadnie odrzucające spóźniony wniosek powoda o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2009 r. na podstawie art. 387 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Wobec powyższego Sąd Najwyższy w tym zakresie oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.