II CZ 6/12

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-11-14

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 6/12
Data orzeczenia2012-11-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Wojciech Katner, SSN Henryk Pietrzkowski, SSA Władysław Pawlak, SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący), SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 6/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSA Władysław Pawlak w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 sierpnia 2011 r., 1. odrzuca zażalenie, 2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 24 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda Z. P. na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2 700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Wyrok Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 4 października 2011 r. ustanowionemu z urzędu w postępowaniu apelacyjnym pełnomocnikowi powoda na jego wniosek. Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego pełnomocnik powoda zaskarżył zażaleniem wniesionym w dniu 9 listopada 2011 r., po uzyskaniu informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zakres obowiązków pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu określony został w art. 118 § 2 k.p.c., zgodnie z którym adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd jest obowiązany zastępować stronę do prawomocnego zakończenia postępowania, chyba że z postanowienia sądu wynika, iż obowiązek zastępowania strony ustaje wcześniej. Od chwili wprowadzenia do kodeksu postępowania cywilnego możliwości zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji o kosztach, orzeczenia takie nie stają się prawomocne z chwilą wydania. Oznacza to, że Sąd Najwyższy właściwy do rozpoznawania zażaleń na takie postanowienia wydane przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011r. Nr 233, poz. 1381), tj. przed dniem 3 maja 2012 r. (art. 9 ust. 6 powołanej ustawy), orzeka w tym zakresie jako sąd drugiej instancji. Z chwilą ogłoszenia takiego orzeczenia pełnomocnik ustanowiony przez sąd nie traci zatem uprawnienia do zaskarżenia zażaleniem orzeczenia o kosztach. W takiej sytuacji nie znajduje zastosowania art. 124 § 2 k.p.c., nie ma bowiem potrzeby ustanawiania pełnomocnika przez sąd w celu wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego. Złożenie zażalenia wchodzi w zakres obowiązków pełnomocnika umocowanego już wcześniej w postępowaniu przed sądem powszechnym. Wyrok Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi powoda doręczony w dniu 4 października 2011 r., termin do wniesienia zażalenia na zawarte w nim postanowienie o kosztach upłynął zatem w dniu 11 października 2011 r. W konsekwencji zażalenie wniesione dopiero w dniu 9 listopada 2011 r. podlegało odrzuceniu, jako wniesione po upływie dopuszczalnego terminu. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. Wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został oddalony. Zażalenie podlegające odrzuceniu kwalifikować należy jako sporządzone sprzecznie z zasadami profesjonalizmu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123). db

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)