II CZ 6/12
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-11-14
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 6/12
Data orzeczenia2012-11-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Wojciech Katner, SSN Henryk Pietrzkowski, SSA Władysław Pawlak, SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący), SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 6/12
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Wojciech Katner
SSA Władysław Pawlak
w sprawie z powództwa Z. P.
przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Instytutu Pamięci Narodowej
Oddział w P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2012 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 2
wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 24 sierpnia 2011 r.,
1. odrzuca zażalenie,
2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 24 sierpnia
2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda Z. P. na rzecz Skarbu Państwa –
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2 700 zł tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Wyrok Sądu Apelacyjnego
wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 4 października 2011 r. ustanowionemu z
urzędu w postępowaniu apelacyjnym pełnomocnikowi powoda na jego wniosek.
Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego pełnomocnik powoda
zaskarżył zażaleniem wniesionym w dniu 9 listopada 2011 r., po uzyskaniu
informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w postępowaniu
kasacyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zakres obowiązków pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu
określony został w art. 118 § 2 k.p.c., zgodnie z którym adwokat lub radca prawny
ustanowiony przez sąd jest obowiązany zastępować stronę do prawomocnego
zakończenia postępowania, chyba że z postanowienia sądu wynika, iż obowiązek
zastępowania strony ustaje wcześniej.
Od chwili wprowadzenia do kodeksu postępowania cywilnego możliwości
zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji o kosztach, orzeczenia takie nie
stają się prawomocne z chwilą wydania. Oznacza to, że Sąd Najwyższy właściwy
do rozpoznawania zażaleń na takie postanowienia wydane przed dniem wejścia
w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011r. Nr 233, poz.
1381), tj. przed dniem 3 maja 2012 r. (art. 9 ust. 6 powołanej ustawy), orzeka w tym
zakresie jako sąd drugiej instancji. Z chwilą ogłoszenia takiego orzeczenia
pełnomocnik ustanowiony przez sąd nie traci zatem uprawnienia do zaskarżenia
zażaleniem orzeczenia o kosztach. W takiej sytuacji nie znajduje zastosowania art.
124 § 2 k.p.c., nie ma bowiem potrzeby ustanawiania pełnomocnika przez sąd
w celu wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego. Złożenie zażalenia wchodzi
w zakres obowiązków pełnomocnika umocowanego już wcześniej w postępowaniu
przed sądem powszechnym.
Wyrok Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi
powoda doręczony w dniu 4 października 2011 r., termin do wniesienia zażalenia
na zawarte w nim postanowienie o kosztach upłynął zatem w dniu 11 października
2011 r. W konsekwencji zażalenie wniesione dopiero w dniu 9 listopada 2011 r.
podlegało odrzuceniu, jako wniesione po upływie dopuszczalnego terminu.
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3
k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został
oddalony. Zażalenie podlegające odrzuceniu kwalifikować należy jako sporządzone
sprzecznie z zasadami profesjonalizmu. W judykaturze utrwalony jest pogląd,
według którego czynności profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego przez
sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania
mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego
1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123).
db
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)