II CZ 45/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-07-21

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 45/16
Data orzeczenia2016-07-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Jan Górowski, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Maria Szulc, SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący), SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 45/16

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa G.P., T.

L., B. P. i S. P.
przeciwko Powiatowi K., J. G.,

E. K. i J. K.
o uchylenie się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2016 r.,
zażalenia powodów T. L. i B. P.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 17 lutego 2016 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 października 2014 r, oddalającego powództwo o uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli dotyczącego braku zastrzeżeń powodów co do przebiegu granicy i położenia znaków granicznych w toku postępowania rozgraniczeniowego. W pozwie (k. 1 akt) oraz w apelacji (k. 131 akt) powodowie wskazali na wartość przedmiotu sprawy i zaskarżenia wynoszącą 7 200 złotych.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r., Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powodów jako wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 złotych, a więc niedopuszczalną w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powodowie zarzucili naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. i art. 3986 § 1 przez błędną ich wykładnię, argumentując, że niniejsza sprawa nie jest sprawą o prawa majątkowe. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podział praw podmiotowych oraz roszczeń na majątkowe i niemajątkowe odpowiada różnej treści stosunków, których dotyczą lub oparty jest na tym, czy są one bezpośrednio uwarunkowane ekonomicznym interesem uprawnionego podmiotu. Przyjmuje się, że do praw majątkowych należą w szczególności prawa  rzeczowe, wierzytelności opiewające na świadczenia majątkowe, prawa majątkowo-małżeńskie oraz istotna część praw kwalifikowanych jako tzw. własność intelektualna. Do praw niemajątkowych zalicza się natomiast prawa osobiste i prawa rodzinne niemajątkowe, stanowiące element stosunków między małżonkami, krewnymi, powinowatymi i przysposobionymi. O majątkowym lub niemajątkowym charakterze sprawy sądowej rozstrzyga jej przedmiot, a mianowicie majątkowy lub niemajątkowy charakter dobra, którego ochrony żąda powód (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2014 r., III CZP 100/13, postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 lutego 2001 r., V CZ 4/01, OSNC 2001, nr 7-8, poz. 124 oraz z dnia 11 lutego 2003 r., V CZ 208/02, nie publ.). Jeżeli chronione dobro ma wartość ekonomiczną i bezpośrednio wpływa na sferę  interesów majątkowych powoda, to sprawa ma charakter majątkowy (por. uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 111/05, OSNC 2006, Nr 11, poz. 183; z dnia 16 października 2009 r., III CZP 54/09, OSNC 2010, Nr 3, poz. 34; z dnia 17 listopada 2009 r., III CZP 92/09, OSNC-ZD 2010, Nr 3, poz. 72 oraz  z dnia 10 maja 2011 roku - zasada prawna, III CZP 126/10, nie publ.). Rozpatrywana sprawa ma, wbrew stanowisku powodów, charakter sprawy o prawa majątkowe. Kwestionując przebieg granic nieruchomości w drodze uchylenia się od oświadczeń złożonych w toku postępowania o rozgraniczenie, powodowie zmierzają w istocie do ochrony przysługującego im  prawa własności tej nieruchomości. Skoro powodowie konsekwentnie wskazywali   na wartość przedmiotu sprawy (przedmiotu zaskarżenia) wynoszącą  7 200 złotych, to  niewątpliwie nie jest ona - w świetle 3982 § 1 k.p.c. - sprawą „kasacyjną”, stąd  zaskarżone postanowienie odrzucające skargę z powodu jej niedopuszczalności odpowiada prawu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

kc

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)