II CZ 42/10
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-06-23
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 42/10
Data orzeczenia2010-06-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Iwona Koper, SSN Henryk Pietrzkowski, SSN Kazimierz Zawada, SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący), SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 42/10
POSTANOWIENIE
Dnia 23 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa W. R.
przeciwko Gminie Ł. – Zarządowi Dróg i Transportu
o ochronę dóbr osobistych,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Powód, W. R., po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, domagał się od
Gminy Ł. – Zarządu Dróg i Transportu przyznania zadośćuczynienia w wysokości
40 000 zł oraz zasądzenia kwoty 40 000 zł na cel społeczny, a ponadto żądał
unieważnienia konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, który został przeprowadzony
przez stronę pozwaną.
Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. oddalił powództwo.
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda i
zawartym w wyroku postanowieniem przyznał adwokat P. Ż. od Skarbu Państwa kwotę
2 196 zł brutto, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Postanowienie to P. Ż. zaskarżyła
zażaleniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Artykuł 3941 k.p.c. określa postanowienia sądu drugiej instancji, na które
przysługuje zażalenie do Sadu Najwyższego. Zgodnie z pkt 2 § 1 tego artykułu
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co
do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej
instancji.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem,
postanowienie sądu drugiej instancji przyznające adwokatowi wynagrodzenie od Skarbu
Państwa z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest
postanowieniem co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia
sądu pierwszej instancji. Nie stosuje się zatem do niego art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. (zob.
uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010, nr 2, poz. 24;
postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79;
postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z
dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia
2010 r., V CZ 20/10, niepubl.; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 8/10,
niepubl.).
W konsekwencji zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej
instancji co do przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym jest niedopuszczalne.
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 373 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)