II CZ 42/10

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-06-23

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 42/10
Data orzeczenia2010-06-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Iwona Koper, SSN Henryk Pietrzkowski, SSN Kazimierz Zawada, SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący), SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 42/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa W. R. przeciwko Gminie Ł. – Zarządowi Dróg i Transportu o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Powód, W. R., po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, domagał się od Gminy Ł. – Zarządu Dróg i Transportu przyznania zadośćuczynienia w wysokości 40 000 zł oraz zasądzenia kwoty 40 000 zł na cel społeczny, a ponadto żądał unieważnienia konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, który został przeprowadzony przez stronę pozwaną. Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. oddalił powództwo. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda i zawartym w wyroku postanowieniem przyznał adwokat P. Ż. od Skarbu Państwa kwotę 2 196 zł brutto, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Postanowienie to P. Ż. zaskarżyła zażaleniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 3941 k.p.c. określa postanowienia sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sadu Najwyższego. Zgodnie z pkt 2 § 1 tego artykułu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, postanowienie sądu drugiej instancji przyznające adwokatowi wynagrodzenie od Skarbu Państwa z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest postanowieniem co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Nie stosuje się zatem do niego art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. (zob. uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010, nr 2, poz. 24; postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79; postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 20/10, niepubl.; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 8/10, niepubl.). W konsekwencji zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym jest niedopuszczalne. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 373 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)